ਕਵਿਤਾਵਾਂ

ਵੇਖਣਾ ਚਾਂਉਦੇ ਸੀ ਬਾਹਰਲਾ ਦੇਸ਼ ਨੀ ਮਾਏ, ਜੋ ਵੀ ਇਥੇ ਆਇਆ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈ ਜਾਏ....

ਪੰਛੀਆਂ ਚਾਹਿਆ ਸੀ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਚ ਅਰਸ਼ ਤੇ ਨੱਚਣ ਨੀਲੇ ਅੰਬਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਸਨ ਬਲਦੇ ਬੱਦਲ ਕਾਲੇ....

ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਹਰਫ਼ ਲੱਭਣ ਗਿਆ ਚੁਰਾਹਿਆਂ ਚ ਅੱਖਰ ਸੜ ਰਹੇ ਸਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਕੇ ਟੁਰਿਆ ਰਾਹਾਂ ਵਿਚ ਘਰ ਜਲ ਰਹੇ ਸਨ...

ਆਰਜ਼ੂ ਗਫਲਤ ਮੇਂ ਰਹੇ ਗੁਮਤੇ ਹਮ ਯੁਹੀਂ ਦਰ-ਬ-ਦਰ, ਕੀਆ ਜਾਨ-ਏ-ਇਸ਼ਕ ਹਮਨੇ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਲੀਏ...

ਮਲਾਹਾਂ ਬਾਜ ਨਾ ਬੇੜੀ ਕਦੇ ਬੱਨੇ ਲੱਗਦੀ, ਪਰਾਂ ਬਾਜ ਨਾ ਲੱਗਣ ਉਡਾਰੀਆਂ ਬਈ...

ਲਿਖਦਾ ਲਿਖਦਾ ਮੈ ਮਰ ਜਾਵਾ,ਇਹੀ ਆਖਰੀ ਖ਼ਵਾਇਸ਼ ਹੈ, ਕਰ ਜਾਵਾ, ਕੁਝ ਤਾ ਕਰ ਜਾਵਾ,ਇਹੀ ਆਖਰੀ ਖ਼ਵਾਇਸ਼ ਹੈ...

ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਇਕੋਂ ਭੱਵਕ ਨੇ ਕੌਮ ਇੱਕ ਮੁੱਠ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਸੁੱਤੀ ਜ਼ਮੀਰ ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਦੀ ਰਾਜੋਂਆਣੇ ਸੂਰਮੇ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ...

ਚੁੱਪ ਰਹਿਕੇ ਹੁਣ ਵੀਰੋ ਸਾਡਾ ਨਈ ਸਰਨਾ, ਪੰਥ ਦੀ ਖਾਤਰ ਵੱਧ ਚੜ ਕੇ ਮੂਰੇ ਖੜਨਾ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਕੁੱਝ ਦਿਨਾ ਚ ਕੀ ਹੋਊ ਰੱਬ ਦਾ ਭਾਣਾ, ਸਿਖੀ ਦੇ ਲਈ ਹਿੱਕ ਤਾਣ ਕੇ ਖੜਾ ਸੂਰਮਾ ਰਾਜੋਆਣਾ...

ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੇ ਆਏ ਸੀ ਮੈਂ ਰਾਹ ਪੁੱਛਣੇ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਸਰ ਨਾਂ ਛੱਡੀ ਸਾਨੂੰ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾਉਣੇ ਨੂੰ। ਸਾਨੂੰ ਤੋਰ ਦਿੱਤਾ ਤੂੰ ਤਾਂ ਵੇ ਵੱਲ ਮਾਰੂਥਲ ਨੂੰ....

ਰੱਬ ਜੀ ਸਬ ਉਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ । ਆਪਦਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਧਰੇ। ਰੱਬ ਸਾਡੇ ਅੜੇ ਕੰਮ ਆਪੇ ਕਰੇ....

Pages