pMjfb ‘c vfprIaF do GtnfvF ‘qy pMCI Jfq[[!

mndIp KurmI ihMmqpurf (lMzn)

·      afqm hwiqaf nhIN[[[[[ pRfpqI dy rfh pY vy lokf[[[[

·      kql sfDU isMG qKqUpurf df nhIN[[[[ lokqMqr df hY.

 ipafry pMjfb qoN afAuNdI hr TMZI qwqI hvf aKbfrF rfhIN mn AuWpr afpxf asr krdI rihMdI hY. rfjnIqIvfnF vwloN kIqI jFdI ieWk dUjy dI kuwq poh qoN lY ky kqlF, luwtF KohF jF iPr QF QF nfary mfrdy lokF dIaF KbrF hI pVHn nUM imldIaF ny. hr roj aKbfr dI pihlI surKI dyKx qoN pihlF buwlHF 'qy iehI ardfs huMdI hY ik "hy mflkf! KYr suwK hovy[[[[ brUd dy Zyr 'qy ibTfey pMjfb 'c[[!" pr hr rojL hI ardfs vI insPl ho jFdI aY jdoN ikwDry kql hoieaf suxINdY, ikwDry iksy nUM agvf krky iPrOqI mMgI suxINdI aY, ikwDry iksfnF dIaF jLmInF 'qy srkfrI dwby dI KLbr suxINdI aY qy ikDry nvjMmI bflVI dy gMdy nfly afid 'coN imly BrUx bfry KLbr suxINdI aY[[! kI ho igaY pMjfb nUM? iks mfrU rog ny mfr ilaY gulfb df Puwl? ikhnF dIaF bdnIqIaF df isLkfr ho rhy ny lok? ikAuN lok sMGrsLF df rfh Cwzky KudkusLIaF dy rfh ho qury ny? ikAuN[[[ ikAuN[[[[ ikAuN?

iehnF svflf dy jvfb mn nUM ajIb ijhI GuMmxGyrI 'c pf idMdy ny. ‘pMjfb dy jMimaF nUM inwq muihMmF’ bfry suixaf sI pr hux qF pMjfb dy jfey sMGrsF df rfh iqafg ky KudkusLIaF dy rfh ho qury ny. cfhy koeI eI[ jI[ aYWs[ vrkr hovy jf eI[tI[tI[ hovy, bI[ aYWz[ aiDafpk hovy jF iPr koeI hor hovy jo awKr igafn hfsl krky nOkrI lYx qwk puwjf hovy[[[ sB nUM ieMnf ku qF igafn hovygf hI ik roey ibnF qF mF vI duwD nhIN ipafAuNdI. kI iksy ny ieh suixaf hY ik ‘mry ibnF mF duwD nhIN ipafAuNdI?’[[[[[ ieh kihx df mqlb ieh hY ik jy srkfrF qoN kuJ lYxf hY qF sMGrsL hI iewko iewk rfh hY ijsdy jLrIey Kud aqy dUijaF nUM kuJ hfsl ho skdf hY.

Kud nUM awg lgf ky ros pRdrsLn krnf ikwQoN ku dI isafxp hY? pMjfb ivwc hwkF  dI pRfpqI leI jUJ rhy vIro, BYxo ieiqhfs gvfh hY ik hwk sMGrsL kiraF hI pRfpq hoey hn. jy dysL dy afjfdI sMgrfm vyly vI gdrI bfby, krqfr srfBf, Bgq isMG, AUDm isMG afid quhfzy vfly ‘KudkusLI mfrkf PfrmUly’ vrqx lwgdy qF sLfied hI aYzI qkVI lfmbMdI hoxI sI ikAuNik lfmbMdI krn vfilaF ny qF pihlF hI Kud nUM awg lf ky sV mrnf sI. bVf duKI kIqf eI[ jI[ aYWs[ vlMtIar BYx ikrnjIq kOr dI mOq ny[[[ Aus qoN vI vDyry duwK AudoN hoieaf jdoN pVHy ilKy vrg dy PUhV afgU df dUjy idn hI aKbfrI ibafn piVHaf ik ‘ikrnjIq vFg kurbfnI leI hor vI bhuq iqafr hn.’ aijhy ibafn Kfs krky aiDafpk vrg dy mUMhoN inklxy hI drsf idMdf hY ik BivwK dy nyqfvF nUM Auh ikho ijhI nroeI syD dy dyxgy.  KudkusLIaF rfhIN afpxy hwk lYx dy BulyKy ivwc ivcr rhy myry vIr BYxF kI afpxy cyly bflikaF nUM vI iehI iswiKaf dyxgy ik jdoN quhfzI gwl nf suxI jFdI hovy qF cuwko imwtI dy qyl dI boql, ipMzy ‘qy iCVko qy lfE qIlI[[[[? Gwto Gwt ieho ijhf ruJfn iewk pVHy ilKy vrg dy ijhn df ihwsf bxnf dysL dy iswiKafqMqr dIaF jVHF ivwc Gux nhIN qF hor kI ikhf jfvygf? iewk aiDafpk qoN nroey smfj dI sQfpnf dI afs rwKI jFdI hY, pr KudkusLIaF dy zrfvy jF KudkusLIaF kr ky aiDafpk bixaF qoN kI afs rwKI jf skdI hY? afpxI hwkI afvfj suxfAux leI AuWcIaF QfvF dI loV nhIN huMdI sgoN inwgr dlIlF, bulMd hOsilaF aqy afqm ivsLvfs dI loV huMdI hY nf ik pfxI vflIaF tYNkIaF dI. afpxIaF mMgF mnvfAux leI ikMnf Auicq sfDn lwiBaf hY pMjfb dy pVHy ilKy vrg ny[[[[[[ Auh ny pfxI vflIaF tYNkIaF. kdy koeI aiDafpk tYNkI ‘qy cVH jFdY qy kdy dyKf dyKI byrujLgfr lfeInmYn tYNkI ‘qy jf cVHy. vfh beI vfh! sMGrsL nUM hI ikMnf hfsohIxf bxf idwqY sfzy pVHy ilKy sMGrsLsIlF ny[[[ ijhnF ny sMGrsLF nUM hI KudkusLIaF df mulMmHf cfVH idwqY.  

   Eey mF idE mlfeI KfixAu! QonUM kOx smJfvy ik KudkusLIaF rfhIN ijMdgI qoN Cutkfrf pfAux nfloN sMGrsLF rfhIN hwk pRfpq krky sLfn nfl ihwk cOVI krky ijAux ‘c jo mjLf hY, Auh imwtI dy qyl nfl Kud nUM awg lf ky nhIN. AumId hY ik myry sohxy pMjfb df isafxf vrg ies ruJfn nUM sLih dyx nfloN afpxy hwQF nUM nfairaF rfhIN afvfjL bulMd krn dy afhr lfvygf nf ik imwtI dy qyl dI boql jF qIlI PVHn leI[[! aksr hI ikhf jFdY ik jdoN do eyky ‘kwTy ho jfx qF igafrF bx jFdy ny, jy iqMn hox qF iewk sO igafrF[[[ iesy qrHF hI jy iewk krky sMGrsL dy rfh quiraf jfvy qf ies gwl dI gfrMtI mYN idMdf hf ik quhfzy hwk Kohx dI koeI vI ihMmq nhIN krygf. pr jy iehI ‘eyky’ KudkusLIaF kridaF aMkVy vDfAux lwg gey qF Auh idn vI dUr nhIN jdoN pMjfb ijAuNdy mnuwKF nfloN KudkusLIaF krn vfly ‘sLhIdF’ krky ijLafdf jfixaf jfvygf. hux PYslf qusIN krnf hY ik duijaF nUM lfmbMd krky hwk pRfpqI dy rfh vwl qurnf hY jF iPr ‘sLhId’ bxky do iqMn iewtF dI mtI dI vlgx ‘c kYd ho ky rihxf hY. pMjfb dy lok quhfzy koloL sfkfrfqmk huMgfry dI afs rwKxgy. imwqro! awj vylf KudkusLIaF krn df nhIN sgoN ieh afvfj bulMd krn df hY ik

“afE AuWcf krIey hokf,

afqm hwiqaf nhIN[[[[

pRfpqI dy rfh pY vy lokf.

·     kql sfDU isMG qKqUpurf df nhIN[[[[ lokqMqr df hY.

sfDU isMG qKqUpurf bysLwk mogf ijlHy dI qihsIl inhfl isMG vflf dy ipMz qKqUpurf df hI jMmpl sI pr ijwQy awj AusnUM ‘lok nfiek’ jF ‘iksfn lihr df sLhId’ dy ruqby nfl lokF vwloN invfijaf igaY AuWQy Ausdy kql ny pMjfb aMdr drsf idwqY ik quhfzy hwkF AuWpr Jptx leI isafsI srpRsqI pRfpq srmfeydfrF df lfxf afpxI purfxI ‘afdq’ qoN bfj nhIN afAuNdf. sfDU isMG qKqUpurf iewk inrfpurf sfPf- bMnH iksfn hI nhIN sI blik aiDaYn psMd irtfierz aiDafpk vI sI. iewk sucwjf afgU vI sI qy inwzr- bybfk bulfrf vI sI. AusdI iehI inwzrqf qy swc bolx dI afdq srmfeydfrF dy pcI nhIN. asIN Aus sfDU isMG qKqUpurf dI gwl kr rhy hf jo ajLnflf Kyqr dy ipMzF ‘c iksfn suwKf isMG sfrMgdyv dy kql iKlfP vrqI jf rhI srkfrI iZwlmwT aqy ipMz sOVIaF dI iksfn XUnIan iekfeI dy pRDfn ibkrmjIq isMG dI jmIn dIaF isafsI DwkysLfhI nfl hfkm iDr dy ‘bMidaF’ vwloN igrdfvrIaF krvfAux dy ivroD ‘c ivwZy sMGrsL dOrfn afpxI sMBfvI hfr qoN buKlfey isafsI guMizaF vwloN iBMzI aOlK lfgy koh koh ky kql kIqf igaf hY. ieh Auh sfDU isMG qKqupurf hY ijs ny nfmDfrI pirvfr ‘coN AuwT ky BfrqI iksfn XUnIan (AugrfhF) dy aiq ijMmyvfrfnf ahudy sUbf sMgTn skwqr qwk phuMicaf. afpxIaF dlIl pUrvk qkrIrf aqy iBRsLtfcfr ‘c glqfn hoey isafsI afgUaF nUM lokF dy iekwTF ‘c nMgy krn dI muhfrq sdkf sfDU isMG qKqUpurf iewk inpuMn sMgTn krqf vjoN jfixaf jfdf sI. inwjI muPfd Aus sKLsL dI pfk nIaq df ihwsf kdy vI nhIN bxy. nf hI Aus nUM iksfnF dI lfmbMdI ‘coN ‘horF’ vFgUM iksy kursI dI Jfk sI. jy Aus aMdr qVp sI qF isrP qy isrP iksfnF dy hwk AuhnF nUM idvfAux dI sI. sLfied awj Ausdy cly jfx ‘qy kuJ ku ansr kwCF vjf rhy hox pr ieh gwl vI Xfd rwKx Xog hY ik ijMnf vI ies bUty nUM iksy ny Cfgxf cfihaf hY ieh AusqoN vI dUx svfieaf ho ky viDaf hY. pMjfb qF iewk pfsy irhf, pUry sMsfr dy kony kony ‘c bYTy pMjfbIaF ny sfDU isMG dy kql nUM idn idhfVy ‘mhfrfjf rxjIq isMG vrgf rfj’ dyx dIaf tfhrF mfrn vfly ipAu- puwqr dy rfj ‘c lokqMqr df kql dwisaf hY. bysLwk ies kql dy muwK sUqrDfr iswDy qOr ‘qy hI akflI dl (b) dy afgU vIr isMG lopoky qy Ausdy BfeIvfl Qfxydfr hI igxy jf rhy hn aqy ies kql sMbMDI kfgrs vI bfdlikaF nUM Gyrn dy isafsI dfa pyc Kyz rhI hY pr akflI qbkf qF ies gwloN icMqq hY ik jy vIr isMG lopoky scmuwc hI dosLI sfbq ho igaf qF akflI dl (b) dI imwtI plIq qF hovygI hI jo iksfn vot bYNk AuhnF qoN dUr hovygf Auh vwKrf[[. ies kql kys bfry kFgrs vI vDyry suKI nhIN, AuhnF nUM aMdrKfqy iehI zr mfrI jf irhf hY ik ieh kql kys AuhnF dy kFgrsI sfQIaF isr hI mVH ky vIr isMG lopoky vrgy bcf nf ley jfx. sLfied iehI vjHf hovygI ik kFgrs pRDfn jI vI hfa df nfarf mfrn dy nfl nfl akflIaF nUM ibafnF rfhIN goizaF hyTF lY bYTy, pr ieh vI ijkrXog hY ik ieh AuhI kFgrs hY ijsny ipCly rfjkfl dOrfn vI Gwt nhIN sI gujLfrI iksfnF nfl[[. jogf rwlf kFz ivwc kurkI rokx gey iksfnF dIaF lwqF bfhF byikrkI nfl qoVIaF geIaF sn. jy iksy ny kFgrs vwloN vrqfey kihr bfry jfnxf hovy qF ipMz kuwsf dy bjLurg krqfr isMG df hfl puwiCaf jf skdf hY ijsdIaF dovyN bfhF hI qoV idwqIaF geIaF sn. bhu cricq mInIaF kFz vI kFgrs vyly hI vfpiraf sI ijs ivwc AudoN hux vfly sfDU isMG dy kql vrgf hI idRsL pysL huMdf sI jdoN kFgrsI DVy aqy puils dI imlIBugq nfl hI ipMz ipMz ros mujfhry kr rhy inhwQy iksfnF nUM CwlIaF vFg zFgF nfl kuwitaf sI jdoNik mOky df puils aPsr svrn isMG iksfnF vwl hI ipsqOl qfx ky KVHf irhf sI. AudoN iewk pwqrkfr vIr qoN ‘muwl’ PotoaF lY ky akflIaF ny postr Cpvf ky ipMz ipMz lf ky lokF nUM dwisaf sI ik kFgrs ‘bMdyKfxI’ hY pr hux Ausy akflI lfxy nUM kI ikhf jfvy ijsdy afgU df hI sfDU isMG qKqUpurf dy kql ivwc nFa ‘boldf’ hY.ies sB kuJ dy clidaF pMjfb ‘c hI afpxy afp nUM iksfnF dI ihqU aKvfAuNdI iewk iDr vwloN sfDU isMG dy kql bfry cuwpI nf qoVnf sFied iehI drsfAuNdf hY ik sfDU isMG df kql AuhnF leI ‘sLrIk AuWjiVaf[[!’vFg sfbq hoieaf hovy. sfDU isMG ny ijMnI ku lVfeI iksfn ihqF leI lVI hY kfbly qfrIP hY jdoNik Aukq afgU sfihbfn nUM qF hfkm iDr srkfrI pIpxI vjoN vrq rhI hY. ijs qrHF dI PUk vwjdI hY jnfb vI aYsI hI afvfj afpxy aKbfrI ibafn rfhIN kwZ idMdy hn. bsLrqy ik jnfb nUM imlI srkfrI kursI dI kfiemI bxI rhy. ieho ijhy jugfVlfAU mfhOl ivwc lflc rihq Gol ivwc mOq dy mUMh pY jfxf vI kurbfnI sLbd nUM Cotf ijhf idKf idMdf hY. iewk zrfieMg tIcr dy hwQF ivwc irtfiermYNt AuprMq rMgF nfl aTKylIaF krn vfly bursLF dI jgHf BfrqI iksfn XUnIan df JMzf af jfxf kfPI mfany rwKdf hY. jy cfhuMdf qF sfDU isMG vI hornF vFg pYnsLn nfl cMgf inrbfh kr skdf sI pr lokF leI afpf vfrn dI pirvfrk ipCokV ‘coN imlI iswiKaf ny sfDU isMG nUM sMGrsLf dy rfh qurn leI pRyiraf. AuhnF df hfeI skUl BfgIky df ividafrQI hox dy nfqy AuhnF nUM sLrDf pusLp arpx krdf hoieaf AuhnF dy kfqlF aqy AuhnF dy ‘cly’jfx qoN bfd luwzIaF pf rhy toly nUM afgfh krdf hF ik ieh qF isrP iewk sfDU isMG Kud lokF dIaF njLrF qoN ‘prHy’ hoieaf hY. Aus dI sUJ bUJ jLrIey ivcfrDfrk qOr ‘qy pYdf hoey anykF sfDU isMG Aus rfh ‘qy afx KVHy hoxgy ijs rfh qoN AusnUM kql krky ‘moV idwqf’ smiJaf jf irhf hY.ieh kfqlf df vihm hovygf ikAuNik sfDU isMG srIrk qOr ‘qy kql kr idwqf igaf hY jdoNik Auh ivcfr bxky lok mnF ‘c vs cuwkf hY. ieh vI Xfd rwKxf cfhIdf hY ik jdoN ivcfrF dy qUPfn Juwldy hn qF qKqF qfjF nUM vI vKq pY jFdy hn. aMndfqy isr ijwq df ishrf sjy[[[[[[afmIn:mndIp KurmI ihMmqpurf (lMzn)

khurmi13deep@yahoo.in

Mob.- 0044 (0) 75191 12312

 ਪ੍ਰੋ:ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ‘ਛੇਕਣ’ਦੇ ਫਤਵੇ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਤੇ ਲਵ-ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਹੋਰਨਾਂ ਔਲਾਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ’ਤੇ ਵਿਚਾਰ
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਸੇਵਾਦਾਰ ਨੂੰ ਤਖ਼ਤਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੰਥ ’ਚੋਂ ਛੇਕਣ (ਸਿੱਖ ਨਾ ਹੋਣ) ਦਾ ਫਤਵਾ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਗਰੁਕ ਸਿੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰੀ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਦਰਸਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।ਪਰ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜੁੰਡਲੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਵ-ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਹੋਰਨਾਂ ਔਲਾਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੋ:ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਖਿਲਾਫ਼ ਝੂਠਾ ਪ੍ਰਾਪੇਗੰਡਾ ਵੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪ੍ਰਾਪੇਗੰਡੇ ਵਿੱਚ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਕੁਝ ਸੀਮਤ ਜਿਹੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਲੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਸੱਚਾਈ ਇਸ ਬਾਬਤ ਹੇਠ ਲਿਖੇ (ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਲੰਬੇ) ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਪ੍ਰੋ:ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ‘ਦੋਸ਼ੀ’ਠਹਿਰਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਵ-ਕੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਦਲੀਲਾਂ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ: ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕਲਿਕ ਕਰੋ
 

ਨਸਲੀ ਹਮਲਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਸੱਚ ਇਹ ਵੀ !
( ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਮੈਲਬੌਰਨ ਆਸਟਰੇਲੀਆ )

ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇ ਤੋ ਹਮਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦਭਾਗੀ ਗੱਲ ਹੈਂ । ਇਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆ ਨੂੰ ਹਰੇਕ ਭਾਰਤੀ ਚੈਨਲ ਜਾਂ ਕਹਿ ਲਉ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰੈੱਸ ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਿਜਲਈ ਮੀਡੀਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਛਾਪ ਤੇ ਧੱਬਾ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੌਕਾ ਹੱਥੋ ਨਹੀ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਇਹ ਕਹਿ ਲਉ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਹਮਲਿਆ ਦੀ ਸਹੀ ਤਸਵੀਰ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਹੀ ਨਹੀ ਕੀਤੀ । ਲੀਡਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਿਆਨ ਦਿੱਤੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਂਝ ਨਹੀ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ । ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆ ਗਈਆ ਕਿ ਉਹ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਨਾ ਜਾਣ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦੇਸ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦੇਸ ਦੇ ਲੀਡਰਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਨਹੀ ਸਗੋ ਇਸ ਤੋ ਸਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਬੈਠੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਦੇ ਲੋਕ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਫਿਕਰਮੰਦ ਹਨ ।
        ਜਿਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਬੜੀ ਵਾਰ ਇਹ ਲਿਖ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਲਤ ਹੈ । ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕ ਇਸ ਹਿੰਸਾ ਦੀ ਭੇਂਟ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਪਰ ਇਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਹੀ ਕਰਦੇ । ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਕਸਦ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਜਿਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ । ਇਨਸਾਨੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ । ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਭਾਰਤੀ ਰੇਲਵੇ ਵਿੱਚ ਸਫਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਮਸਫਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਇਲਾਕੇ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਨਾਮ ਨਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜਦੋ ਉਥੋ ਕੋਈ ਵੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਥਾਨਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਸਫਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟਮਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਪਰ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੋ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਜਾਂਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਗੈਰ ਸਮਾਜਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਇਥੇ ਇਹ ਨਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਉਹ ਗਲਤ ਨਹੀ ਹੈ । ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਗਲਤ ਹੈ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਜੋ ਨਸਲਵਾਦ ਤੋ ਬਿਨਾ ਜੋ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਹਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਠਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਕਿ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਸਹੀ ਤਸਵੀਰ ਪਾਠਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਨਾ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ ਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵਾਂ ।
        ਅੱਜ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਨਸਲੀ ਹਮਲੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ । ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੱਚ ਵੀ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਇਥੋ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰਾਂ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਹੁਣ ਇਥੇ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧਣ ਲੱਗ ਪਈ ਹੈ । ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਸਥਾਨਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰ ਬੈਠ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਸ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾਂ ਤੇ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਬਜ਼ਾ ਨਾ ਕਰ ਲਈਏ । ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ ਚਾਹੇ ਉਹ ਚੀਨ ਦੇ ਲੋਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਇਟਲੀ ਦੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ ਦੇ । ਜਦੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵਿਸੇਸ਼ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਲਗਨ ਦੇ ਸਦਕੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ । ਉਸ ਸਮੇ ਹੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੜਾਸ ਉਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਕੱਢੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦਭਾਗੀ ਗੱਲ ਹੈ ।
            ਇਹ ਤਾਂ ਹੋਈ ਸਥਾਨਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ । ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਹੀ ਨਸਲੀ ਹਮਲਿਆ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਜਿਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਲੱਗੇ ਕਿ ਸਥਾਨਿਕ ਲੋਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਮਿਸਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਪਿੱਛੇ ਜਿਹੇ ਰਣਜੋਧ ਸਿੰਘ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਵੀਰ ਦਾ ਕਤਲ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੀ ਗੈਰਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇਖੋ ਪਹਿਲਾ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖਬਰ ਨੂੰ ਨਸਲੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ ਬਹੁਤ ਮਸਾਲਾਂ ਲਾਇਆ ਪਰ ਜਦੋ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਬਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਸ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੱਥ ਹੈ ਉਸ ਤੋ ਬਾਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਖਬਰ ਨਹੀ ਲਗਾਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪੀ ਹੀ ਧਾਰ ਲਈ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਗਲਤ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਘਟਨਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਸਟਰੇਲੀਅਨ ਪਤਨੀ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ । ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਗੋਰੇ ਆਮ ਹੀ ਸਵਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕਿ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਚਲਾਉਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਰਾਹੀ ਤੇ ਗੱਡੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤੀ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਰਾਹੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ । ਉਸ ਦਾ ਕੇਸ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਤੋ ਭਾਰਤ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਸ ਦਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕੋਈ ਪਤਾ ਨਹੀ ਉਸ ਖਬਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ । ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਕਿ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚਾਈ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ ਨਾ ਕਿ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰੇ ।

 

guwJy BydF dIaF prqF AuDyVn leI lfhvMdf hY sUcnf df kfƒn

-jiqMdr isMG

bhuq afsF sn sfƒ BfrqIaF ƒ ik aMgryËF koloN dyÈ aËfd krvf lYx mgroN sB kuJ TIk-Tfk ho jfvygf. afsF qF ieh vI bMnHfeIaF geIaF sn ik eyQy duwD-iGE dIaF nihrF vgx vrgIaF lihrF lwg jfxgIaF, pr sB qoN vwD Brosf ies gwl df sI ik hux Gwto-Gwt afm lokF nfl byiensfÌI qy DwkyÈfhI nhIN hovygI. ieh afs vI isry nf cVH skI. nvyN hfkmF dy rfj ivwc vI byiensfÌI qy DwkyÈfhI cwldI rhI, ijs dy mUl rUp ivwc do kfrn sn. pihlf qF ieh ik purfxy hfkmF dy vkq cMm dIaF clfAux vfly tozI iksm dy lokF ny nvyN hfkmF nfl vI vyly isr hI joty jf pfey sn. dUjf ieh ik kursI imldy sfr kwlH dy sVkF df Gwtf Pwkx qy jylHF kwtx vfilaF dI mwq vI iBRÈt ho geI qy Auh afpxy afp ƒ AuhnF sB mOjF df hwkdfr mMn bYTy, ijhVIaF mOjF Auh aMgryËF qy AuhnF dy bftI-cwtF ƒ kridaF vyKdy huMdy sn. ikhf jFdf hY ik BuwKy ƒ icrF ipwCoN rotI imly qF Kfx vyly hfbV ky muwCF vI ilbyV lYNdf hY, pr eyQy keI rfjsI lokF qy AuhnF nfl sFJ rwKdy aiDkfrIaF ny muwCF hI nhIN, bUQy vI pUry dy pUry ilbyV Cwzy. kfƒn dI mÈInrI AuhnF dI bFdI bxI rhI qy hÈr AuhnF ƒ kdy Bugqxf nhIN sI pYNdf.

iehnF sBnF gwlF dI dMd-kQf cwldI sI, pr ies qoN awgy nhIN sI vDdI. iksy AuWqy ielËfm lfE qF bhuqI vfr koeI sbUq nhIN sI huMdf. sbUqF ƒ ivBfgI Byd kih ky ÌfeIlF hyT dwb idwqf jFdf sI. ielËfm lwgy vflf bMdf ielËfm lfAux vfilaF ivruwD mfx-hfnI df mukwdmf kr ky AultI BfjV pfeI Cwzdf sI.

ipCly dsF sflF dOrfn ijhVy iqMn kfƒn sfzy dyÈ dy lokF leI bhuq hI lfhyvMdy rhy, AuhnF ivwcoN iewk pyNzU ruËgfr gfrMtI Xojnf sI, dUjf Kpqkfr surwiKaf kfƒn qy qIjf sUcnf dy aiDkfr df kfƒn. pihly kfƒn aDIn AuhnF lokF leI ruËgfr dI gfrMtI jF guËfry jogf byruËgfrI Bwqf XkInI bxfieaf igaf, ijhVy kMm krn ƒ qF iqafr sn, pr kMm nhIN sI imldf. dUjy kfƒn ny afm Kpqkfr dy hwk eyQoN qwk surwiKaq kr idwqy ik jy zrfeIvr ny bws nhIN rokI qF sVk `qy KVf musfÌr Aus dy ivruwD kys kr ky kIqy hoey sÌr dy brfbr tYksI df ikrfieaf qy jurmfnf vI vsUl kr skdf sI. qIjf kfƒn sUcnf dy hwk ƒ XkInI bxfAux df sI, ijs ƒ lfgU krn ivwc aiVwky bhuq pfey gey, pr jdoN lfgU hox lwgf, hr drI hyT dwibaf kUV bfhr afAux lwg ipaf.

ies dI vrqoN dIaF Bfrq Br ivwc bhuq imsflF hn, pr sfzy pMjfb ivwc vI Gwt nhIN qy ies mfmly ivwc sUcnfvF vI awKF KolHx vflIaF sfhmxy afeIaF hn. imsfl vjoN iesy kfƒn dI kmfl sI ik pMjfb srkfr ƒ afpxy AuhnF izptI kimÈnrF dy nFa dwsxy pY gey, ijnHF ny rYWz krfs dy ÌMzF ivwcoN afpxy jvfkF dy poqVy ÉrIdy hoey sn. ikMny ÈrimMdy hoey hoxgy, jdoN AuhnF ƒ Auh pYsy Br ky jfn CuzfAuxI peI hovygI. iesy kfƒn ny ieh swc bfhr kwZ ilaFdf ik ÈhIdy afËm Bgq isMG dy jnm ÈqfbdI smfgmF mOky Aus dI ivcfrDfrf pRcfrn leI mfmUlI ijhI rkm Érc ky kroVF rupey lIzrF, aÌsrF qy hornF dI pRfhuxcfrI AuWqy PUk idwqy gey sn.

sUcnf dy aiDkfr dy ies kfƒn bfry huxy-huxy idwlI hfeI kort ny iewk ÌYslf hor idwqf hY ik dyÈ dI suprIm kort dy muwK jwj df dÌqr vI ies qoN bfhr nhIN. dyÈ df muwK jwj hor hr iksy leI ies kfƒn dy drvfËy KolH ky afpxy dÌqr bfry sfry Byd lokF kol jfx dyx dy pwK ivwc nhIN sI. ijs idn idwlI hfeI kort df ieh ÌYslf afieaf, Ausy idn ieh gwl vI bfhr af geI ik muwK jwj dy bdyÈ dOry smyN Aus nfl geI Aus dI pqnI leI vI srkfrI Bwqy dI mMg kIqI geI sI, jd ik ieh nymF muqfbk nhIN sI kIqI jf skdI. sUcnf dy aiDkfr ny ieh gwl sfhmxy lY aFdI hY qy hux muwK jwj sfihb dy dÌqr qoN ieh ikhf jf irhf hY ik pihly muwK jwj jdoN jFdy sn, AuhnF dIaFØ pqnIaF ƒ vI Bwqf imldf irhf sI. ËrUr imldf irhf hovygf, pr jy nym ieMj krn dI afigaf nhIN sn dyNdy qF ieh ÊYr-kfƒnI rIq koeI kfƒnI rUp qF nhIN sI Dfr geI. muwK jwj bfry ieh ‘Byd` bfhr afAux ipwCoN iksy nfgirk ƒ vI cMgf nhIN lwgygf ik dUijaF ƒ kfƒn dI pflxf df pfT pVHfAux vfly Éud kI kr rhy hn.

sfzy pMjfb dI srkfr ny ipCly idnIN ieh pRcfr bhuq kIqf hY ik Auh pMjfbI BfÈf ƒ srkfry-drbfry lfgU kr rhI hY. ieh vI pRcfiraf igaf ik hux sfry kfƒn pMjfbI ivwc Cfpy jf rhy hn, qF ik afm lok iehnF ƒ pVH skx. sUcnf dy aiDkfr aDIn mMgI jfxkfrI ivwc iehdf vI Byd KuwlH igaf qy jfxkfrI ieh imlI ik pMjfb dy kuwl 1547 kfƒnF ivwcoN hux qwk isrÌ 23 kfƒnF df pMjfbI anuvfd kIqf igaf hY. jy ieho rÌqfr rhI qF ijs srkfr ny iqMn sflF ivwc 23 kfƒn anuvfd krvfey hn, BivwK ivwc Auhdy vrgIaF qyË-rÌqfr srkfrF sfry kfƒn pMjfbI ivwc anuvfd kr ky CpvfAux AuWqy do sO sfl lf dyxgIaF. ies dOrfn ijhVy nvyN kfƒn bxngy, AuhnF df anuvfd do sdIaF hor lMGf ky huMdf rhygf.

loVvMd lokF leI vI sUcnf df ieh kfƒn kfÌI kfrgr sfbq ho irhf jfpdf hY. imsfl vjoN Éurfk eyjMsIaF dI ieh mn-mrËI huMdI sI ik Auh iksy imwl ƒ Jonf CVn df kMm dyx qy iksy ƒ nFh kr dyx. hux ieh vI sOKf nhIN irhf. mflvy dI iewk imwl dy mflkF ƒ ienkfr kr idwqf igaf sI. AuhnF ny sUcnf dy aiDkfr aDIn jfxkfrI mMgI ik iks kfƒn aDIn nFh kIqI hY? smrwQ aiDkfrI ny ilK idwqf ik kuJ sfl pihlF hoeI jFc ivwc dyÈ dI sB qoN vwzI jFc eyjMsI sI bI afeI ny ies imwl ƒ ‘blYk ilst` kIqf sI. AuhnF ny dUjI sUcnf iesy kfƒn aDIn ieh mMg leI ik sI bI afeI dI blYk-ilst dI aiDkfrq nkl jfrI kIqI jfvy. ‘smrwQ` aiDkfrI aiVwky af igaf. ieho ijhI koeI blYk-ilst hY hI nhIN sI. Èfied Auh hux nOkrI hI guaf bYTygf.

nvF Èihr iËlHy ivwc iewk afdmI AuWqy sI afeI ey stfÌ ny nÈIly pdfrQF df kys bxf idwqf. stfÌ ieMcfrj ny irport ivwc drj kIqf sI ik Aus ƒ zI aYWs pI ny bihrfm-kot ÌqUhI sVk AuWqy Prflf phuMc ky doÈI dI igRÌqfrI qy qlfÈI afid df hukm tYlIPon AuWqy idwqf sI. jdoN ies kfƒn aDIn AuhnF dy tYlIPonF df irkfrz kZvfieaf igaf qF dwsy hoey smyN AuWqy sI afeI ey ieMcfrj ƒ zI aYWs pI vwloN koeI kfl hI nhIN sI afeI. zI aYWs pI df Pon Aus idn afpxy iËlHy dI bjfey ropV ivwc cwldf irhf sI qy ijhVf bMdf AuhnF ny igRÌqfr kIqf, iewk idn pihlF Auh iehnF dy nfl hI gVHÈMkr ivwc GuMmdf sI. tYlIPonF df irkfrz Ëfhr krdf sI ik iewk idn pihlF Qfxydfr qy igRÌqfr bMdf iekwTy GuMmdy sn, agly idn iksy kfrn kr ky prcf drj kIqf qy sfry qwQ Êlq ilK Dry hn.

sUcnf dy aiDkfr dy ikRÈimaF bfry gwl krIey qF iewk mfmlf Auqr pRdyÈ df vI snsnIKyË sfhmxy afieaf hY. EQy iewk bMdy ƒ ieh pqf lwg igaf ik puls dy kuJ aiDkfrI kuJ aprfDIaF nfl iml ky kfƒn ƒ DoKf dy rhy hn. ijs Qfxy dy aiDkfrIaF bfry pqf lwgf, EQoN Aus ny puls dy irkfrz muqfbk BgOVy aprfDIaF dI sUcI mMg leI qy ipMzo-ipMz pux-Cfx krn qur ipaf. iewk ipMz jf ky Aus ƒ pqf lwgf ik ijs bMdy df nFa Qfxy dy irkfrz ivwc BgOVy aprfDIaF ivwc boldf hY, Auh qF ipCly aTfeI sflF qoN jylH dy vfrzn dI nOkrI kr irhf hY. XkIn krnf aOKf sI, pr iesy kfƒn aDIn mMgI geI aglI jfxkfrI ny sfbq kr idwqf ik Aus dy ies BgOVypx ƒ lukf ky puls vfilaF ny Aus dI ‘krYktr  vYrIÌIkyÈn` kIqI aqy nOkrI lYx ivwc mdd kIqI sI. ijhVy puls vfilaF ny cMd tikaF bdly ieh krqUq kIqI sI, AuhnF `coN  kuJ qF irtfier ho gey qy kuJ hux vwzy aÌsr bx cuwky hn, pr ies iewko mukwdmy ny sfry jxy kuiVwkI ivwc Psf idwqy hn.

sfzy pMjfb ivwc vI do qfËf kys hn, ijhVy iesy sUcnf kfƒn ny sfhmxy ilaFdy qy hux crcf df ivÈf bxy pey hn.

iewk mfmlf hY bIqy sfl hoeIaF pfrlImYNt coxF dy AumIdvfrF df. sUcnf dy aiDkfr aDIn iewk smfj syvI ny pMjfb dIaF qyrF pfrlImYNtF sItF dy jyqU aqy dUjy nMbr AuWqy rihx vfly AumIdvfrF dy ieÈiqhfrF dy Krc df vyrvf mMg ilaf. Aus ny pihlF aÉbfrF ivwcoN AuhnF dy ieÈiqhfrF dIaF kqrnF vI iekwTIaF kIqIaF sn. kIqf igaf Ércf kroVF rupey bxdf sI, cox kimÈn dy drÈk vI kfÌI vwzI rkm df anumfn lfAuNdy rhy, pr AumIdvfrF ny cox irtrn isrÌ kuJ ku lwKF qwk dI BrI hoeI sI. hux ieh mfmlf AuhnF ny cox kimÈn mUhry AuTfieaf hY ik iehnF sBnF ny cox kfƒn aDIn imwQI geI hwd qoN vwD Ércf kIqf hox kr ky iehnF dI cox vI rwd kIqI jfvy qy awgy qoN  cox lVn dI pfbMdI vI lfeI jfvy. AuWproN qF ieh sfry lok ieho kihMdy hn ik eydF dIaF iÈkfieqF dI AuhnF ƒ prvfh nhIN, pr aMdro-aMdrI sfry Gbrfey pey hn qy vwK-vwK bhfny qlfÈdy iPrdy hn.

eydF df dUjf mfmlf Aus Ègn skIm df hY, ijhVI 1997 ivwc  cOQI vfrI muwK mMqrI bx ky srdfr pRkfÈ isMG bfdl ny cflU kIqI sI. ies skIm aDIn ÊrIbF dIaF DIaF dy ivafh AuWqy pMjfb srkfr vwloN Ègn dy nFa AuWqy EdoN iekvMjf sO rupey imldy sn, ijhVy hux pMdrF hËfr kIqy jf cuwky hn. ÌrIdkot iËlHy ivwc iewk smfj syvI ny ieho ijhy lfB lYx vfilaF dI sUcI sUcnf dy aiDkfr aDIn pRfpq kIqI qy AuhnF dy GrF qoN swcfeI lwBx qur ipaf. kOVf swc ieh sfhmxy afieaf ik iksy ny pMdrF sfl pihlF ivafhIaF DIaF dy nFa AuWqy Ègn ilaf hoieaf sI qy iksy ny Aus DI dy nFa AuWqy vI lY ilaf, ijhVI kdy jMmI nhIN sI, jF Èfied jMmx hI nhIN sI idwqI geI. mfmlf AuWc aiDkfrI dy pwDr dI pVqfl qoN huMdf iewk bfkfiedf kmytI dI jFc qwk puwjf qF pqf lwgf ik pMjfb ivwc pMjfh hËfr qoN vwD lokF ny Ègn ilaf, msF sqfrF hËfr aslI hwkdfr inkly hn qy jfalI kysF dI igxqI swT qoN sqfhT ÌIsdI qwk bxdI hY.

asIN duwD ivwc pfxI pfieaf jfxf suixaf sI, inry pfxI ivwc QoVHf ijhf duwD pf ky kwcI lwsI bx geI hY pMjfb dI Ègn skIm, ijs ivwc aslI nfloN nklI duwgxy hoey iPrdy hn. iPr vI ieh koeI aMqm pVfa nhIN. sUcnf df aiDkfr ies qoN awgy vD ky ÈRomxI gurduafrf pRbMDk kmytI dy ahfqy ivwc vI phuMc igaf hY qy jo AuWQoN pqf lwgf hY, Auh Drm dy nFa AuWqy huMdI mOj ƒ sfÌ Ëfhr krdf hY. ÈRomxI kmytI bfry mÈhUr hY ik ies dI Drm pRcfr kmytI df Kfqf rfjsI loVF dI pUrqI aqy rfjsI vrkrF dy Ércy clfAux ivwc shfeI huMdf hY. hux ieh pqf lwgf hY ik ies kmytI ny iewk sfl ivwc 43 kroV rupey Drm pRcfr dy nFa AuWqy Érc kIqy hn qy iehnF ivwc iewk mwd ieh vI hY ik biTMzy ivwc isrÌ do sO bMidaF ƒ aMimRq CkfAux dy smfgm AuWqy iqMn lwK rupey Érc ho gey sn. Drm pRcfr vhIr df muKI aKMz kIrqnI jQy dy muKI ƒ lfieaf igaf hY, ijhVf kih irhf hY ik Auh ÈRomxI kmytI qoN syvf krn df koeI pYsf hI nhIN lYNdf. jy Auh koeI syvf-Ìl nhIN lYNdf qF iqrqflI kroV ikhVy KUh ivwc pY gey, ieh puwCx df hwk iswKF ƒ hY.

sUcnf  df aiDkfr dyNdf ieh kfƒn kfÌI cMgI syD ivwc awgy vD irhf hY aqy asIN ies dI hmfieq kIqy ibnF nhIN rih skdy, pr iPr vI ies dI koeI nf koeI hwd rwKxI pvygI. hux sUcnf dy iesy aiDkfr dy aDIn ÌOj dIaF iqafrIaF jF kuJ sMvydnÈIl nvINaF KojF df vyrvf vI mMigaf jfx lwgf hY. ieho ijhy vyrvy afpxy nfgirkF ƒ dyxy Êlq nf huMdy hoey vI ies gwl df Éqrf rihMdf hY ik ieh sUcnfvF aÉbfrF aqy hor sfDnF rfhIN pyÈ kIqy jfx kr ky dyÈ dy ivroDIaF dy hwQ vI lwg skdIaF hn. hr gwl dI koeI hwd huMdI hY qy ies kfƒn dI vI koeI nf koeI hwd hoxI cfhIdI hY. ies kfƒn df lfB dyÈ ivwc vwsdy jF ivdyÈ prvfs kr cuwky hr BfrqI ƒ AuTfAuxf cfhIdf hY, pr ieh iDafn ivwc rwK ky ik ikDry ieh aiDkfr Aus dyÈ leI hI Éqrf nf bx jfvy, ijs ny afpxy nfgirkF ƒ ieh aiDkfr idwqf hY.

 ਨਸਲੀ ਹਮਲੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਦਾ ਰੋਲ
( ਪਰਮਵੀਰ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਮੈਲਬੌਰਨ ਆਸਟਰੇਲੀਆ)
 

ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀ ਕਿ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕੁਝ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਗਲਤ ਹੈ।ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਫੇਰ ਪੱਕੇ ਉੇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਸਦਕੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਆਰਥਿਕ ਮੰਦੇ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿਆਦਾ ਫਰਕ ਨਹੀ ਸੀ ਪਿਆ।ਕਿਉਕਿ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਆਉਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਲਗਨ ਦੇ ਸਦਕੇ ਉਹ ਇਥੇ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਲੋਕ ਜੋ ਕਿ ਜਿਆਦਾ ਤਰ ਕੰਮ ਵੀ ਨਹੀ ਕਰਦੇ ਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਟੈਕਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਮੈਂ ਇਥੇ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾ ਕਿ ਸਾਰੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਲੋਕ ਸਰਕਾਰ ਉੱਪਰ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਕੁਝ ਕੁ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗੂ ਮਿਹਨਤੀ ਵੀ ਹਨ ਪਰ ਜਿਆਦਾ ਤਰ “ਖਾਉ ਪੀਉ ਅਤੇ ਐਸ਼ ਕਰੋ “ਦੀ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਸੂਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
      ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਆਦਾ ਤਰ ਐਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਲੋਕ ਕਾਮ,ਨਸ਼ੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਹੀ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਵਿਸਵਾਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਨੂੰ ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਦੋ ਇਹ ਆਪ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਫੇਰ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵੀ ਨਹੀ ਕਰਦੇ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਹੈ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ।ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਜਦੋ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਨਹੀ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਪੈਸੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਸੋਖਾ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੀਆ ਨਸ਼ੇ ਦੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆ ਫਜੂਲ ਜਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ।ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਸੋਖੇ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਵਿਚਾਰੇ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮਾਂਕਾਰਾਂ ਤੋ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਆਉਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਪੈਸੇ,ਚੰਗੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮੋਬਾਇਲ ਆਦਿ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਖੋਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਲੋਕ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਕੀ ਹੈ?ਇਹਨਾਂ ਲਈ ਇਨਸਾਨੀ ਜਿੰਦਗੀ ਕੁਝ ਕੁ ਡਾਲਰਾਂ,ਮੋਬਾਇਲ ਫੋਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੈ।ਇਹ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਲੈਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਹੱਕ ਨਹੀ।
         ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਆਮ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਦਾ ਦਰਦੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਰਤਾ ਧਰਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਸੱਚ ਤੋ ਬਿਲਕੁਲ ਹੀ ਪਰੇ ਹੈ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਇਹਨਾਂ ਤੱਥਾਂ ਤੋ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਹੱਥੋ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਪਰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਪੁਲਿਸ ਜਾਂ ਇਥੋ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਇਹਨਾ ਹਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸਲੀ ਹਮਲੇ ਨਹੀ ਕਿਹਾ।ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਉੱਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਤਾਂ ਇਥੋ ਤੱਕ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਮਤਲਬ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਮਰਦੇ ਹਨ ਉਦੋਂ ਦਾ ਇਹ ਲੋਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।ਜਿਸ ਦੇਸ ਦੀ ਉੱਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਸੋਚਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੀ ਹੋਵੇ ਉਸ ਦੇਸ ਤੋ ਇਨਸਾਫ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨੀ ਨਾ ਸਮਝੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਸਮੇ ਸਮੇ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਸਲੀ ਵਿਤਕਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਦਾਰਹਣ ਪਿੱਛੇ ਜਿਹੇ ਹੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਜਦੋ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਵਿਦੇਸੀ ਟੈਕਸੀ ਚਾਲਕਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਤੋ ਚਲਾਨ ਕੱਟਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੁਰਮਾਨੇ ਕੀਤੇ ਸਨ।ਉਹ ਗੱਲ ਵੱਖ ਹੈ ਜਦੋ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਾਰੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਤਾ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੁੱਲ੍ਹਕੇ ਆਈ।ਜਦੋ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਧੱਕੇ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਠਾਣੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇੰਨੇ ਜਿਆਦਾ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਚਾਰਾ ਚੁੱਪ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਹੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਥੋ ਤੱਕ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਹੋਣਾ ਪਾਵੇਗਾ।ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਤੋ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਜੇਰਾ ਨਹੀ ਪੈਦਾ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜਕੇ ਠਾਣੇ ਜਾਵੇ।ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਲੋਕਲ ਮੀਡੀਆ ਚਾਹੇ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਮੀਡੀਆ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸੱਚਾਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਹੈ।ਇਹ ਗੁਰੂਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਜਾ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਾਂ ਪਰ ਜਦੋ ਕਿਸੇ ਤੇ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
     ਇਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਧੱਕੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਪੁਲਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੂਹਕੇ ਉਥੋ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜੇਕਰ ਪੁਲਿਸ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਮਲੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਿਉ ਨਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ?ਇਥੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਵਰਨਣਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਜਿਆਦਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੁਰੂ ਸੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਵੇ ਆਏ ਕੁਝ ਕੁ ਲੋਕ ਅਣਜਾਣਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀਆ ਕਰਦੇ ਹੋਣ ਪਰ ਉਹ ਸਮਾ ਬੀਤਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਫੇਰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਨਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।ਅੱਜ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੁੱਲ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਚੁੱਕਾਉਣਾ ਪਿਆ।ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਿਆਣੀਆ ਹਨ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਵਾਸ ਨੀਤੀ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਤੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੱਦ ਤੋ ਵੱਧ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਬਣ ਜਾਣ।ਕਿਉਕਿ ਜੇਕਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਾਂਗੂ ਪੰਜਾਬੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੀ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਤਾਂ ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਨ ਮਰਜੀ ਨਹੀ ਕਰ ਸਕਣਗੇ।
      ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਜੋ ਕਿ ਸੀਸ਼ੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾ ਸਾਫ ਹੈ ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਦੁਆਰਾ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿਰੁੱਧ ਜਿਵੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਉਸ ਤੋ ਬਾਦ ਤਾਂ ਹਰੇਕ ਭਾਰਤੀ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰੜਕਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੇ ਵੀ ਨਹੀ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇਖਿਆ ਹੁੰਦਾ।ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਝੰਡੇ ਫੂਕਦੇ ਹਨ।ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁਤਲਾ ਫੂਕਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੀਆ ਖਬਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਊਜ਼ ਚੈਨਲਾਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਜਦੋ ਇਹ ਖਬਰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਖੁੱਲਕੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਲੋਕ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋ ਬਾਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਨਫਰਤ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਭੋਲੇ ਭਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਫਰਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆ ਮੁਸਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵੰਡਾਉਦਾ ਹੈ।ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠਕੇ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਜਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਜਦੋ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਦੌਰੇ ਤੇ ਆਉਦੇ ਹਨ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਘੁੰਮਣ ਫਿਰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਤੀਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆ ਮੁਸਕਿਲਾਂ ਵੱਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਨਹੀ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੈਠਕੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਮੁਸਕਿਲਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਜਦੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੈਨਲ ਹਰ ਖਬਰ ਸਾਰਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਦਿਖਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਦੇ ਜਿਹੜੇ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਸੁੱਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਿਆ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹਰ ਪਲ ਸਤਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਵਾਰ ਵਾਰ ਫੋਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੈ?ਟੀ.ਵੀ ਤੇ ਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਦੀਆ ਖਬਰਾਂ ਆ ਰਹੀਆ ਹਨ।ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣਾ ਪੈਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਂ ਹਲਾਤ ਮਾੜੇ ਜਰੂਰ ਹਨ ਪਰ ਇੰਨੇ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਮਾੜੇ ਨਹੀ ਜਿੰਨੇ ਟੀ.ਵੀ ਚੈਨਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
      ਮੇਰੀ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਅਪੀਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਦੇ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖਬਰ ਨੂੰ ਮਸਾਲਾ ਲਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋ ਪਹਿਲਾ ਇਹ ਸੋਚਣ ਕਿ ਇਸ ਖਬਰ ਨਾਲ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਬੈਠੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਕੀ ਅਸਰ ਹੋਵੇਗਾ।ਜਿਹੜੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲੋਕ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਬੈਠਕੇ ਬਿਆਨਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋ ਉਹ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਆਉਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈੱਸ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆ ਮੁਸਕਿਲਾਂ ਤੋ ਜਾਣੂ ਹੋ ਸਕਣ ਮੈਂ ਇਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋ ਵੀ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਨੇਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਜਾਂ ਮੈਲਬੌਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰੈੱਸ ਕਾਨਫਰੰਸ ਕੀਤੀ ਜਾਦੀ ਹੈ ਤਾ ਉਸ ਸਮੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਬਾਕੀ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਦੇ ਝੰਡੇ ਫੂਕਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀ ਵੰਡਾਉਦੇ ਸਗੋ ਸਾਡੀਆ ਮੁਸਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ।

ieh pwDr ho cuwkf hY kFgrsI swiBafcfr dIaF nIvfxF df-(jiqMdr isMG)

kFgrs pfrtI ies vkq pMjfb ivwc rfj-gwdIaF Auqy kfbË nhIN, pr crcy ies bfry Eny hI cwlI jFdy hn, ijMny iksy rfj krdI pfrtI bfry cwl skdy hn. jdoN ieh rfj krdI hY, EdoN ies dy ivruwD ies dIaF nIqIaF kfrn crcy cwldy hn, pr hux jdoN rfj nhIN kr rhI, ies dy lIzrF dy ikrdfr kfrn ÉbrF CpI jFdIaF hn. kuJ swjx qF hux ‘hoNgy gr bdnfm qo ikaf nfm nf hogf` dI Dfrnf Auqy cwl rhy jfpdy hn. ivroDI iDr ivwc rihMidaF AunHF ƒ lokF ivwc afpxI iewËq vDfAux df Xqn krnf cfhIdf hY, pr Èfied Auh ies dI vI loV nhIN smJdy.

ijs qfËf kFz ny pMjfb kFgrs dI lIzriÈp qy ies dI idwlI bYTI hfeI kmfn ƒ vI nIvINaF pfAux leI mjbUr kIqf hY, Aus df sMbMD gurU hr shfey vfly kFgrsI ivDfiek rfxf gurmIq isMG soZI nfl juVdf hY. nvyN sfl dy jÈn mnfAux leI Auh rfjsQfn dI rfjDfnI jYpur igaf qy AuQoN dy pMj-qfrf hotl jY-mihl ivwc Tihiraf sI. kmry Aus ny prvfr dy jIaF dy hvfly nfl buwk krvfey sn,pr mfmlf EdoN ivgV igaf, jdoN ‘prvfr` ivclI iewk aOrq ieh gwlF krdI suxI geI ik Auh koeI sohxI ijhI Èfl pfiksqfn iljfxf cfhuMdI hY. hotl dy stfÌ ny mYnyjr ƒ dwisaf qy mYnyjr vwloN kIqI puwC-igwC ivwc ieh gwl sfhmxy af geI ik ‘prvfr` df aMg dws ky nfl ilaFdI geI Auh aOrq pfiksqfn dy rfvlipMzI dI rihx vflI nËmI irËvI sI qy Aus kol qF rfjsQfn afAux df vIËf hI nhIN sI.

rfxf soZI hux jo vI sÌfeIaF dyeI jfvy, ieh swc afpxI QF sfbq ho cuwkf hY ik Aus ƒ afpxf ‘ÌrYNz` dws ky qy Aus dy Gr df sMprk isrnfvF dy ky afeI Aus aOrq ny rfjsQfn df vI vIËf mMigaf sI, jo Aus ƒ imilaf nhIN sI. Aus dy vIËy ivwc idwlI, afgrf, cMzIgVH qy nfl lwgdy pMckUlf ivwc rfxf soZI df Gr hox kr ky isrÌ EQoN qwk jfx dI afigaf Èfml sI. afigaf nf imlx dy bfvjUd Auh gupq qrIky nfl ajmyr dI Xfqrf vI kr afeI, jo ik rfjsQfn ivwc hI pYNdf hY qy iPr rfjsQfn dI rfjDfnI jYpur dy pMj-qfrf hotl ivwc vI afx TihrI. iksy vI QF Aus ny ieh Byd nhIN dwisaf ik Auh pfiksqfnI nfgirk hY qy ieh gwl lukfAux dI bd-nIq nfl rfxf soZI ny vI Aus df aslI nFa qy QF lukf ky Aus ƒ afpxy prvfr df jIa bxf ky Tihrfieaf. hux rfxf soZI ieh kihMdf hY ik Aus dI mihmfn kol iks qrHF df vIËf hY qy ikwQy jfx dI afigaf nhIN, ieh puwCxf Aus dI iËmyvfrI nhIN sI. mIsxfpx kr ky bfhlf mfsUm bxn jf rhy rfxf soZI ƒ iehnF gwlF bfry BulyKf nhIN ho skdf. Auh do vfrI df aYm aYl ey hox qoN ielfvf ipClI srkfr mOky muwK mMqrI df spYÈl izAUtI aÌsr vI rih cuwkf hY qy ies dOrfn ieho ijhy mfmilaF df igafn hoxf afm gwl huMdI hY.

nËmI irËvI afpxI pCfx Ëfhr hox mgroN ijvyN hÌVf-dÌVI ivwc pfiksqfn ƒ dOV geI, Aus nfl Aus dy ierfdy vI ÈwkI smJy jf skdy hn qy rfxf soZI nMU vI Èwk qoN pry nhIN rwiKaf jf skdf. svfl ieh AuWTxf suBfvk hY ik jdoN pfiksqfnI mUl dy amrIkI bx cuwky dihÈqgrd zyivz kolmYn hYzlI vwloN pCfx lukf ky vwK-vwK QFeIN Tihrn dIaF ÉbrF hr pfsy grm sn, iksy hotl ivwc pCfx lukf ky rfq kwtx kfrn iÌlm aYktr afimr Kfn qy sMbMDq hotl ƒ vI noits jfrI ho rhy sn, EdoN rfxf soZI ny iewk pfiksqfnI nfgirk dI pCfx BfrqI eyjMsIaF qoN ikAuN lukfeI? ieh mfmlf pihlI nËry POrI qOr `qy mukwdmf drj kIqy jfx dy Xog jfpdf hY. Èfied eydF ho vI jfvygf. jy nhIN huMdf qF ivroDI iDr ieh doÈ lfvygI ik pMjfb dy kFgrsI ivDfiek dI krqUq lukfAux leI rfjsQfn dI kFgrsI srkfr ny rfh sOKf kr idwqf hY. ieh kFgrs pfrtI leI nmoÈI df iewk hor kfrn bxygf.

qy ieh mfmlf EdoN vfpiraf hY, jdoN hfly iewk hÌqf pihlF pMjfb kFgrs dy nfBf vfly ivDfiek dy sfly df muwdf aÉbfrF ivwc af cuwkf sI. Aus ivDfiek dI pqnI aÌgfinsqfnI mUl dI dwsI jFdI hY. pqnI df aÌgfn Brf keI sfl pihlF ividafrQI vIËy Auqy Bfrq afieaf, iPr Aus ny ÈrnfrQI bx ky kfrz bxvf ilaf. kuJ smyN bfad Aus ny afpxf nFa, ipqf df nFa qy hor hr sMbMDq vyrvf bdl ky BfrqI pfsport bxvf ilaf. afÉr Auh cMzIgVH puls dy kfbU af igaf. bdnfmI Aus mfmly ivwc vI kFgrs pfrtI dI ho rhI hY.

iehnF dovF dy nfl qIjf muwdf jlMDr vfly sfbkf kFgrsI ivDfiek avqfr hYnrI df juVdf hY. Gr ivwc jfiedfd dy JgVy qoN guwsy ivwc af ky hYnrI dy puwqr ny eynf iKlfrf pf idwqf hY ik sOKy kIqy smyitaf nhIN jfxf. Aus ivvfd ivwc avqfr hYnrI Auqy dohry ivafh qoN lY ky dohrI nfgirkqf qwk dy gMBIr dUÈx lfey gey hn, ijnHF dI pMjfb ivwc vI pVqfl cwl rhI hY qy brqfnIaf ivwc vI. ieho ijhy mfmly keI hor kFgrsI afgUaF ivruwD vI cwl rhy hn, pr pfrtI hfeI kmfn afm kr ky Ëbfn dwbI rwKdI sI, jo hux rfxf soZI dy ikwsy ny sfry bfhr kwZvf dyxy hn.

rfxf soZI df mfmlf inrf iemIgryÈn dy inXmF ƒ AulMGx df nhIN, ikrdfr bfry ÈMikaF df vI hY. pfiksqfn qoN afAuNdI iewk bIbI arUsf aflm aqy sfbkf muwK mMqrI kYptn amirMdr isMG dI nyVqf dy ikwsy pihlF hI pRcwlq sn. lokIN qF ieQoN qwk kihMdy sn ik iehnF sMbMDF df syk pitafly dy moqI mihl qwk vI phuMc cuwkf hY qy nqIjy vjoN pYdf hoeI kuVwqx bnUV dI iËmnI cox ivwc kYptn amirMdr isMG qy Aus dI pqnI pRnIq kOr vwloN vwKo-vwK AumIdvfrF ƒ itkt idvfAux leI Ëor lfAux qwk vI phuMc geI sI. hux ijs bIbI nËmI irËvI df nFa crcf ivwc afieaf hY, Auh vI Esy afrUsf aflm dy sMprk vflI igxI jFdI hY qy ikhf jFdf hY ik rfxf soZI nfl Aus dI sFJ vI arUsf aflm dy rfhIN hI hoeI sI. rfxf soZI ies bfry kuJ boldf hI nhIN.

asIN iblkul nhIN kihMdy ik rfxf soZI qy nËmI irËvI dy sMbMD Auho ijhy hI hoxgy, ijho ijhy khy jf rhy hn, pr kFgrsI afgUaF df ipClf ikrdfr KMBF dIaF vI zfrF bxf skdf hY. hfly bhuqy sfl nhIN hoey, jdoN gujrfq ivDfn sBf coxF ivwc pfrtI dy cox pRcfr leI geI pMjfb dy kFgrsI mMqrIaF dI iewk qirkVI afpxy ikrdfr df kUVf iKlfr ky prqI sI. iqMny mMqrIaF bfry sfry pfsy hr mMdI gwl khI qy suxI geI sI, pr ipwCoN pfrtI hfeI kmfn ny ies Auqy Gwtf pf idwqf sI, ikAuNik Polx lwgdy qF muÈk mfrdIaF lIrF vflf sfrf iKwdo KuwlH jfxf sI. sÌfeIaF dyx vfly mMqrI vI afpxy bfry Gwt gwl krdy sn qy bhuqf ieh kihMdy sn ik pVqfl krvf ky vyK lvo, mfmlf isrÌ gujrfq dI rfjDfnI qwk sImq nhIN rih jfxf, cMzIgVH ivwc cwldy cwkrF qoN vI pMjfb dy lok jfxU ho jfxgy. ieh blYkmyl kMm kr igaf qy nqIjy vjoN cMzIgVH ivwc bYTy ijhVy swjxF ny Ébr lIk kIqI sI, Auho hI ‘zYmyj kMtrol aYksrsfeIË` krdy iPrdy sn.

afÉr ikhVy cwkr cwldy sn cMzIgVH ivwc, ijnHF df Byd Ëfhr hox qoN kFgrs hfeI kmfn zr geI sI? ies dI iewk imsfl Auh sI, jdoN pMckUly dI iewk koTI ivwc pMjfb srkfr dy iewk isKrly aÌsr dI pqnI Aus qoN keI drjy jUnIar nOjvfn aÌsr nfl ÈwkI hflfq ivwc PVI geI sI. Cfpf vI ieh pMjfb dy rfj drbfr dy hI iewk aihlkfr ny hirafxf puls ƒ sUcnf dy ky mrvfieaf sI. dovF ƒ Qfxy iljfey jfx ipwCoN ÈnfKq pqf lwgx `qy hirafxf puls ny cyqfvnI dy ky Cwzxf sI qF kfgËI Kfnf-pUrI leI Aus afeI ey aYs aÌsr ƒ Aus dy zrfeIvr dI ‘spurddfrI` AuWqy Cwizaf igaf qy nfl PVI geI aOrq ƒ lYx leI prvfr df koeI jIa awgy nf afAux kr ky Aus df DobI bulf ky Aus dy ‘spurd` krn dy kfgË bxfAuxy pey sn. sfrf kuJ ho cuwkx mgroN hr pfsy crcf sI ik rfj drbfr ivwc srgrm ‘dlfl` iewk dUjy qoN awgy inkl jfx leI eydF dIaF hrkqF kr rhy hn, ijhVIaF muwK mMqrI amirMdr isMG leI vI muÈklF vDf rhIaF hn qy Aus dI pfrtI leI vI.

ies qoN pihlF jdoN byaMq isMG muwK mMqrI sI, EdoN vI kuJ vfpiraf sI. gwl isrÌ ieh nhIN ik EdoN Aus df poqrf iewk ÌrFsIsI kuVI Auqy ijnsI hmly dy mfmly ivwc pMjfb puls ƒ igRÌqfr krnf ipaf sI, sgoN pMjfb dy iewk kFgrsI ivDfiek df nFa vI afpxI iewk irÈqydfr ƒ nfl leI iPrn kr ky KUb AuWCilaf sI. aijhI crcf EdoN iËafdf vDI sI, jdoN Auh Aus irÈqydfrnI ƒ ivDfiekF dy hostl ivwc vI lY igaf sI. jfpdf sI ik bhujn smfj pfrtI dy ivDfiek bldyv  isMG BwtI vFg Auhƒ vI kwZ idwqf jfvygf, pr pfrtI aMdrly Auhdy vrigaF ny Ëor lf ky bcf ilaf sI.

ibnF Èwk eydF dy mfmly kuJ hornF pfrtIaF aMdr vI vfprdy rihMdy hn, pr kFgrs ivwc kuJ iËafdf hI afm huMdy jf rhy hn. qfËf-qfËf ikwsf nrfiex dwq iqvfVI df vI hY. Auh ipCly mhIny qwk aFDrf pRdyÈ df gvrnr huMdf sI. Bfrq dy qIjy vwzy rfj df gvrnr nrfiex dwq iqvfVI iewk idn tYlIvIËn kYmiraF Auqy afpxI poqrI dI Aumr dIaF kuVIaF nfl slmfn Kfn qy kYtrInf kYÌ vrgI adfkfrI krdf ivKfieaf igaf. iqMnF idnF dy aMdr-aMdr Aus ƒ asqIÌf dyxf pY igaf.  Aus df asqIÌf mMg ky kFgrs hfeI kmfn ny afpxy AuWc afdrÈF dI pihrydfr hox df Brm pfAux dI koiÈÈ qF kIqI, pr jdoN Aus ƒ gvrnr lfieaf sI, EdoN Aus df ipCokV ikAuN nhIN sI vyiKaf igaf? iesy nrfiex dwq iqvfVI bfry aYmrjYNsI dy idnF qoN, jdoN Auh XU pI df muwK mMqrI qy sMjy gFDI df syvfdfr huMdf sI, keI iksm dy ikMqU AuWTdy rhy sn. gvrnr lfey jfx qoN pihlF ies dy ivruwD iewk nOjvfn vwloN ieh mukwdmf vI dfier kIqf jf cuwkf sI ik Auh nrfiex dwq iqvfVI dI nfjfieË aOlfd hY. Auh nOjvfn iksy jfiedfd ivwcoN ihwsf nhIN, isrÌ aOlfd vjoN ipqf dI QF nrfiex dwq iqvfVI df nFa ilKy jfx dy hwk dI mMg kr irhf sI. EdoN rwd kIqf igaf Auh mukwdmf vI hux iPr AuWT KVoqf hY.

kFgrsI swiBafcfr hux koeI sulwKxf nhIN igixaf jf irhf. ies pfrtI dy iksy vI afgU bfry kuJ vI kih dyvo qF lok Aus gwl ƒ hËm krn ivwc iJjk nhIN ivKfAuNdy. afpxf ieho ijhf aks Kud kFgrsI afgUaF ny bxfieaf hY. hfly vI Auh vfdVIaF-sjfdVIaF ƒ Cwzx leI iqafr nhIN. rfxf gurmIq isMG soZI df qfËf ikwsf vI Ausy lMmI lVI df kuMzf hY. jy hux vI kFgrs hfeI kmfn sÉqI nhIN krdI qF ies pfrtI ƒ ivroDIaF dI loV nhIN, nrfiex df nFa jpx dI Aumry vI klolF krdy nrfiex dwqF qy rfxy soZI vrigaF ny hI ies dy pwly kwK nhIN rihx dyxf.

qpdy mfrUQlF ivc sIq JrnyN vFg vgx vflI kulvMq kOr cMn

isLvcrn jwgI kuwsf

      kfPLI lMby arsy qoN pYirs vsdI kulvMq kOr cMn dI vfkPLIaq myry nfl jrmn qoN pMjfbI dy inkldy bhu-cricq aKLbfr 'mIzIaf pMjfb' rfhIN hoeI. jd do ku sfl pihlF kulvMq kOr cMn ny pihlI vfr mYnUM pYirs qoN PLon krky afpxf iek gIq qrMnum ivc suxfieaf qF sux ky mYN dMg rih igaf aqy iek acMBy ivc pY igaf. swc jfixEN, mYnUM ieMj mihsUs hoieaf ik ijvyN surF dI dyvI, svrgvfsI nirMdr bIbf muV surjIq ho geI hovy! Aus dI avfjL ivcoN alfp Jrdf hY aqy lYa lrjLdI hY. Aus dI avfjL ivc ndI dy vhfa vflI sihjqf vI hY aqy iksy kbIly dIaF rIqF-rvfieqF vrgI sur-bwDqf vI! Aus dI avfjL ivc koiel kUkdI hY aqy kudrq dy anhq nfd vjdy ny! Aus dI avfjL ivc sfAux mhIny dI BUr ijhI msqI hY,ijs nfl rUh Dur qwk iBwj jFdI hY! Auh 'cfa' nflL bxyN gfiekF vFg afpxI avfjL dI GsI-ipwtI qUqI ijhI nhIN vjfAuNdI, sgoN nihMg isMGF vFg ngfry vrgI avfjL, zMky dI cot nfl KVkfAuNdI hY! Auh qfr ihwlI vfly ryzIE vFg 'iGrV-iGrV' ijhf nhIN krdI, sgoN afpxy gIq aqy afpxI md-msq avfjL nfl iek-imwk aqy iek joq ho ky gfAuNdI hY! Aus dy bolF ivcoN PLuwl ikrdy hn aqy lihjy ivc moqI proey huMdy ny! Aus dI afqmf smfj dy agFh-vDU afdrsL dI aiBlfKLI hY aqy srbwq dy Bly dI pRqIk! Aus dy pRfxF ivc bfby nfnk vflI 'qUM hI qUM' aqy BfeI GnweIey vflI syvf BfvnF df jjLbf hY! Auh jMmU ivc jMm-plL ky iPLr vI pMjfb aqy pMjfbIaq nUM isr qoN lY ky pYrF qwk smripq hY!

      ivakqIqv pwKoN kulvMq kOr cMn mfrUQlF ivc vgdy inrml Jrny dI qrHF hY, alyp aqy inrlyp! nf ko vYrI nfhI ibgfnf dI DuMn alfpx vflf suwcf-imwTf JrnF! jo iksy dy mUMh dI ipafs dI iqRpqI qF krdf hI hY, pr iksy dI rUh nisLafAux ivc vI shfeI huMdf hY. jd Auh afpxI vMJlI vrgI mfiKEN imwTI avfjL dI zor pqMg vFg KuwlHy asmfn ivc Cwz ky, styjL 'qy pRikrqI nUM nqmsqk ho ky iek mn aqy iek sur ho ky gfAuNdI hY, "[[[Cwz ijMdVIey ByKL idKfvf[[[" qF aMbIaF dy rwuKF dIaF zflIaF 'qy bYTy pMCI vI afpxy sfh rok lYNdy ny aqy awKoN iqRwp-iqRwp moqI kyrdy ny! jd Auh iksy jogI-PLkIr dy qfVI lfAux vFg, iksy mihPLl ivc afpxf gIq alfpdI hY qF vgdIaF pOxF afpxf rfh Buwl jFdIaF ny aqy hry Bry bfgF vwl jfx dI vjfey mihPLl vwl ruwK krdIaF hn! gIq Auh afp ilKdI hY aqy AuhnF nUM mfxdI aqy hMZfAuNdI vI hY. gIq ilKx qoN lY ky gfAux qwk Aus dI rUh mombwqI vFg ipGldI hY aqy kTor ihridaF nUM mom krn dI smrwQf vI rwKdI hY! Aus df sMXog aqy ivXog dohF nfl hI vfh-vfsqf irhf hY! jF kih lvo ik kulvMq kOr ny sMXog nUM svrg vFg mfixaF aqy ivXog df drd vI hwzIN hMZfieaf hY aqy hMJUaF vFg pIqf hY! sLfdI qoN qurMq bfd idlF dy jfnI, jIvn sfQI s[ rxjIq isMG cMn df pRvfsI ho jfxf aqy pUry nON sfl kulvMq kOr ny Aus ibRhf nUM ihjLr 'qy hMZfAuxf, pqI pRmysLvr dy iesLk df qMdUr afpxy hwzF dy bflx nfl qpfAux ny hI Aus nUM ilKx klf vwl nUM qoiraf! Aus dI soc bRihmMzI hY, ijs ivc sfgr aqy ndIaF iek sfr vihMdIaF ny aqy Aus dI soc dy pfqr Gogy-iswpIaF qoN bypRvfh aqy mfxk-moqIaF dy afsLk hn! kUV-kbfV nUM AulMG ky iKVIaF bhfrF df afnMd lYx vfly idldfr musfPLr! Auh pfqr iksy vsqU 'qy afpxf kbjLf nhIN jmfAuNdy, sgoN smuwcI pRikrqI 'qy mfx mihsUs krn vfly PLwkr qbIaq dy sfDU lok hn! Aus dy gIq suxdy idl afpxI DVkx qoN lfpRvfh ho jFdy hn aqy iKLaflF dI pRvfj bYkuMTF df njLfrf mfnx lwgdI hY!

         Aus dy ivsLy guV vFg imwTy vI hn aqy rITy vFg kOVy vI! iehI kfrn hY Aus dy gIq keIaF dy KuwlHy jLKLmF 'qy mwlHm lfAudy hn aqy keIaF dIaF KLlpfVF krdy hn! kdy kdy Aus dy vyg df lihjf byilhfjL vI hY aqy bymuhqfjL vI! Auh iksy irsLqy nUM aMnHy vflf jwPLf vI nhIN mfrdI, pr prfieaF nUM afpxy bxf lYxF Aus dI mIrI klf hY! muwKoN imwTy bol bol ky iksy nUM afqimk qOr 'qy muwl lY lYxf Aus df pIrI gux hY! Auh iksy srhwdI sImF dI bMidsL ivc rih ky nhIN gfAuNdI, sgoN Aus dI soc, avfjL dI pRvfjL, sUPLIaF vrgf gfAux df aMdfjL aqy bolF dI suBfiek qrqIb idwshwidaF qoN pfr vgdy njLr afAuNdy hn! Aus dI ivcfr pRikiraf dIaF iqqlIaF iksy iek hwd dIaF muQfjL nhIN,'mYN' aqy 'qUM' qoN inrlyp hn,'qyr-myr' qoN mukq aqy hfAumY qoN suqMqr, "iek akfsL ipqf hY sB df, iewko DrqI mfeI ey" dIaF pRqIk hn! hF, pr iek gwl jLrUr hY ik kulvMq kOr cMn df isrV aqy pRx, pvxu gurU pfxI ipqf mfqf Driq mhqu dy dfiery ivc hI pRkrmF krdf hY! Aus dy afr-pfr koeI lCmx ryKLf nhIN aqy Auh Aukfb vFg KuwlHy aMbr nUM isjLdy krn df sMklp mn ivc rwKdI hY! Aus dy pfk ierfdy dIvy dI loa vFg azol aqy rOsLn hn! Aus dy gIq ibRhf aqy sMXog dI bfq pfAuNdy hn. iehnF gIqF nUM cvr Aus dI klfqimk avfjL hI krdI hY! Aus dy gIqF df Bfv-arQ ikqy ikqy mnuwKqf leI prAupkfrI hY aqy ikqy vMgfr Biraf vI!        

         jMmU dI rmxIk DrqI qoN AuT ky pYirs vsx vflI BYx kulvMq kOr cMn asl ivc myrI njLr ivc iek drvysL aqy inmrqf dI mUrq df nF hY. mYN pihlI vfr Aus nUM inwjI qOr 'qy 'mIzIaf pMjfb' dy plyTy sfihqk smfgm 'qy 15 agsq 2009 nUM jrmn ivc imilLaf. mYnUM ieMj nhIN mihsUs hoieaf ik mYN kulvMq kOr cMn nUM pihlI vfr iml irhf hF. Aus dI apxwq aqy myr ivcoN mYnUM afpxI mF vrgI mihk afeI aqy afpxI vwzI BYx vrgI vYrfgI BfvnF dyKx aqy mfnx nUM imlI! mIzIaf pMjfb vwloN rwKy gey kvI-drbfr ivc puwjx leI jd mYN briln eyarport 'qy Auqiraf qF jrmn vwsdf lyKk aqy myrf inwkf vIr amndIp kflkt mYnUM eyarport qoN lYx afieaf hoieaf sI. do ku GMty dy suhfvxyN sPLr qoN bfad jd mYN aqy amndIp kflkt lfeIpijLg phuMc ky kfr ivcoN Auqry qF kulvMq kOr cMn aqy mIzIaf pMjfb dI muwK sMpfdkf,BYx gurdIsL pfl kOr bfjvf ny inwkIaF-vwzIaF BYxF vFg hI 'vIrF vflf' gIq gf ky sfzf drvfjy 'qy hI suafgq kIqf,qF vYrfgI anuBv ivc myrIaF awKF nm ho geIaF ik awj dy ies KLudgrjL aqy kMipAUtr Xuwg ivc vI sfzf aduqI moh aqy rIqI-irvfjL ajy ijAuNdy ny aqy idlI mmqf vI ikqy nhIN iCqm hoeI,sgoN rwbI rUhF ivcoN zuwlH-zuwlH pYNdI hY! mF dI buwklL sO duwK qoVn leI rfm bfx df kfrj krdI hY! qy AuhI buwklL df inwG mYnUM BYx kulvMq kOr jI cMn dy afsLIrvfd ivcoN nsIb hoieaf. jd AuhnF ny myry isr 'qy rihmqF Biraf mubfrk hwQ rwiKaf qF Aus afsLIrvfd ivcoN mYnUM mF dI mmqf df Jlkfrf ipaf aqy mYN sLrsLfr ho igaf.

         vwzy BYx kulvMq kOr jI cMn nUM iek Coty Brf vjoN iek inwjI rfie dyvFgf ik siqkfrXog BYx jI, klf KwlF-KUMijaF ivc suwtx vflI axgOlLI vsqU nhIN huMdI aqy nf hI vrI vFg sMdUk ivc sFB ky rwKx vflI sLYa huMdI hY! afriQk qOr 'qy suKfly hox kfrn qusIN afpxy gIqF nUM iek kYist dy rUp ivc sroiqaF awgy vI sOKf hI ilaf skdy ho. so quhfnUM isrPL hMBlf mfrn dI aqy QoVHI imhnq dI loV hY! afpxy coxvyN gIqF dI kYist jF sI[zI[quhfnUM mfrkIt ivc ilafAuxI cfhIdI hY aqy afpxI klf df pRdrsLn lokF ivc krnf cfhIdf hY qF hI klf dI kdr aqy muwl pYNdf hY! smfgm ivc bYTIaF kuJ bIbIaF ny jd gurdIsL pfl kOr bfjvf nUM kulvMq kOr cMn dy hor gIq suxn dI isLPLfrsL kIqI qF myry mn ny mihsUs kIqf ik lokF nUM qF qusIN lyiKkf aqy gfiekf qOr 'qy pRvfn ho,pr quhfzy avyslLypx jF bygOrI kfrn quhfzI klf isrPL PLfeIlF dI sMpqI bx ky hI rih geI hY. jo ik ikrq aqy klf nfl iek bhuq vwzf DRoh hY! klf kudrq dI dyx hY aqy Aus nUM CupfAux vflf kudrq df aprfDI! afKr gwl khFgf ik BYx kulvMq kOr cMn jI, jo moh-ipafr QoVHy ijhy smyN ivc qusIN afpxy ies vIr nUM idwqf hY,Auh mYnUM bohV dI CF ijhf jfpdf hY aqy quhfzIaF duafvF bfby nfnk dI rihmq ijhIaF lwgdIaF ny! gurU bfbf ikrpf krn,ieh bohV dI TMZI aqy imwTI CF sfnUM hmysLf hI nsIb huMdI rhy! bws ijAuNdy vwsdy rho, iehI quhfzy PLkIr Brf dI duaf hY[[[!

ਸਾਲ 2010 ਦਾ “ਰੂਹਾਨੀ” ਸਵਾਗਤ-ਹਰਬੀਰ ਸਿੰਘ ਭੰਵਰ
ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਨੱਚ ਟੱਪ ਕੇ, ਗੀਤ ਗਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਜਾਮ ਟਕਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭਰੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸਾਲ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲੀ ਚੇਤ (14ਮਾਰਚ) ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,ਪਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਨਵੇਂ ਈਸਵੀ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਰਨਾ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਸਿੱਖ 31ਦਸੰਬਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਲੱਬਾਂ,ਹੋਟਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਜਸਨ ਮਨਾ ਕੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
      ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਛਪਣ ਵਾਲੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ‘ਵੈਨਕੂਵਰ ਅਬਜ਼ੱਰਵਰ’ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਘਣੀ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਰੀ ਵਿਖੇ ਇਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਸਾਲ 2010ਦਾ“ਰੂਹਾਨੀ ਸਵਾਗਤ”ਕੀਤਾ।ਅਖ਼ਬਾਰ ਅਨੁਸਾਰ 31ਦਸੰਬਰ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜੋ 2010ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਵਰੀ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ।ਇਸ ਸਬਦ ਕੀਰਤਨ ਨੂੰ ਸਰਵਣ ਕਰਨ ਲਈ ਹਰ ਉਮਰ-ਬਜ਼ੁਰਗ,ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬੱਚੇ-ਸਾਮਿਲ ਸਨ।ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਦੀਆਂ ਕਈ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵੀ ਛਾਪੀਆਂ ਹਨ।
      ਵੈਨਕੂਵਰ ਰਹਿੰਦੇ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਦੇਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮੋਗਾ,ਜੋ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦਾ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਰਿਹਾ,ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਨ ਤੇ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੈਨੇਡਾ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਬਹੁਤੇ ਗੁਰਦਆਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੂ ਆਮਦ‘ਤੇ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਹੁਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਵਾਰੀ ਇਥੇ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਸਾਡੇ ਗੁਰਦੁਆਰੇ(ਭਾਈ ਰਣਧੀਰ ਸਿੰਘ ਨਗਰ)ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਵਲੋਂ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦਾ“ਰੂਹਾਨੀ ਸਵਾਗਤ”ਕੀਤਾ ਗਿਆ।ਪਤਾ ਲਗਾ ਕਿ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਅਨੇਕ ਹੋਰ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆ ਵਿਚ ਵੀ ਅਜੇਹੇ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।ਦਿੱਲੀ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਥਾ 31ਦਸੰਬਰ 2006ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ,ਇਸ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਕ ਟੀ.ਵੀ.ਚੈਨਲ;ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਟੈਲੀਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਲਾਘਯੋਗ ਕਦਮ ਹੈ,ਇਹ ਆਮ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਲੱਬਾਂ.ਹੋਟਲਾਂ ਆਦਿ ਵਿਚ ਜਾਕੇ ਪੱਛਮੀ ਕਲਚਰ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲੇ ਵਰ੍ਹੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀਆਂ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੇ ਮੌਕੇ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਦੇ ਅਜੇਹੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਗੀਆਂ।
        ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਦੀ ਆਮਦ‘ਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਦੋ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ।ਨੋਵਾ ਸਕੋਸ਼ੀਆਂ ਸੂਬੇ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਹੈਲੀਫੈਕਸ ਵਿਖੇ ਮੈਰੀਟਾਈਮ ਸਿੱਖ ਸੋਸਾਇਟੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰਦਆਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਸਾਲ 2010ਲਈ ਚੋਣ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਅਹੁਦੇ ਬੀਬੀਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸ਼ੰਭਾਲ ਲਿਆ ਹੈ।ਇਸ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸ.ਜਗਪਾਲ ਸਿੰਘ ਟਿਵਾਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਅਜੇਹਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ 1993ਵਿਚ ਬੀਬੀ ਗੁਰਦੀਪ ਕੌਰ ਤੂਰ,1994ਵਿਚ ਬੀਬੀ ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਸਿੱਧੂ ਅਤੇ 1998ਵਿਚ ਬੀਬੀ ਗੁਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਢਿਲੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਚੁਣੇ ਗਏ ਸਨ।ਅਗਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਬੀਬੀਆਂ ਕਈ ਅਹੁਦੇ ਜਿੱਤਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਤਾਂ ਪੱਤਿੱਤਪਨ ਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਨ,ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੰਘਣੀ ਵਸੋਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਰੀ ਦੇ ਇਕ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਚੋਣ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤੀ ਹੈਮ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਹਿਲੀ ਜਨਵਰੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਹੈ।ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੇ ਬੀਬੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਾਂ-ਮਾਤਰ ਹੈ,ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਉਪਰੋਕਤ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਭਾਰਤ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਚ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬੀਬੀਆਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ।ਆਮ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੇਵਾ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੇ ਬੀਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।ਸਾਲ 2010ਦੀ ਆਮਦ‘ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਖ਼ਬਰ,ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਮਲਕਾ ਨੇ ਜਸਟਿਸ ਮੋਤਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵਧੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ‘ਸਰ’ਦੇ ਖ਼ਿਤਾਬ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਲਈ ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਗਲ ਹੈ।ਜਸਟਿਸ ਮੋਤਾ ਸਿੰਘ ਜੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸਥਿਤ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿੱਖ ਕਨਫੈਢਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਅੰਤ੍ਰਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹਨ।

ਆੳਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ ਨਵੀਆਂ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹੇਗਾ ਭਾਰਤ।

ਭਾਰਤ ਬਣੇਗਾ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ।ਬਾਇਓਟੈਕ ਅਤੇ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ

ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇਗਾਭਾਰਤ।

ਸੂਰਜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਜੱਗ ਮਗਾਉਣਗੇ-

ਡਾ. ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਗੁਮਟਾਲਾ
 

2010 ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਵy ਸਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕ ਨਵੇਂ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਾਂ।ਇਹ ਦਹਾਕਾ ਸਿੱਧ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਬਨਣ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਹੱਦ ਸਾਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸਿਰਫ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹਾਲਾਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਗਾਹ ਵਧੂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਹੈ ਪਰ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਕੁੱਝ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ।ਦੈਨਿਕ ਭਾਸਕਰ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।ਭਾਰਤ ਨੇ ਚੰਦਰਮਾ‘ਤੇ ਆਪਣਾ ਜ਼ਹਾਜ ਭੇਜਿਆ‘ਤੇ ੳਥੇ ਪਾਣੀ ਲੱਭਿਆ।ਜੀ ਨੋਮ ਦੀ ਗੁਥੀ ਸੁਲਝਾਈ।ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਹੋਵੇਗਾ,2020ਤੀਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਨੌਜ਼ੁਆਨ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਹੋਣਗੇ। 2020ਤੀਕ ਅਸੀ ਐਜ਼ੁਕੇਸ਼ਨ ਸੁਪਰਪਾਵਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ।ਬਾਇਓਟੈਕ ਅਤੇ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੋਵਾਂਗੇ।ਸੂਰਜ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਣਗੇ।ਅਸੀਂ ਹਵਾ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰ ਪਾਵਰ ਬਣਾਂਗੇ।ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੇਂ 40ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੌਜੁਆਨ ਹਨ,2020ਤੀਕ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 130ਕਰੋੜ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ,ਜਿਸ ਵਿੱਚ 65ਕਰੋੜ ਨੌਜੁਆਨ ਹੋਣਗੇ।ਭਾਵ ਕਿ ਅੱਧੀ ਆਬਾਦੀ ਨੌਜੁਆਨਾਂ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।ਜਦ ਕਿ 25ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਾਲ ਚੀਨ ਸਾਡ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ।2020ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਜਾਪਾਨ ਤੇ ਯੂਰਪ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੀਸਰਚ ਹੱਬ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਖੋਜ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇਗੀ।ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲੋਂ 4ਗੁਣਾਂ ਇਸਤਰੀ ਸੀ.ਈ.ਓ.ਹਨ।ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 11ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਮੁੱਖੀ ਹਨ,ਜਦਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੇਵਲ 3ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹਨ।ਭਾਰਤੀ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ 30ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸਾਫਟਵੇਅਰ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਹਨ।
       ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 83ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜਪਤੀ ਹਨ।ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੱਧ ਕੇ ਸਵਾ ਲੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।ਬੀ.ਪੀ.ਓ.ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ 2012ਤੀਕ 50ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ 220-280ਅਰਬ ਡਾਲਰ ਦਾ ਉਦਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।ਬਾਇਓਟੈਕ ਉਦਯੋਗ 35ਪ੍ਰੀਤਸ਼ਤ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ,68ਅਰਬ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਸਾਡਾ ਟੀ.ਵੀ.ਉਦਯੋਗ। ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ 750ਮਾਲ ਬਣ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ,ਜਦਕਿ ਮਲਟੀ ਪਲੈਕਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 650ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ 1000ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗ, 2013ਤੀਕ 168ਅਰਬ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ;8ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਬਿਜਲੀ ਘਰਾਂ ਤੋਂ 30000ਮੈਗਾਵਾਟ,ਸੂਰਜ ਤੋਂ 20000 ਮੈਗਾਵਾਟ ਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ 9645 ਮੈਗਾਵਾਟ ਬਿਜਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।
      2012ਤੀਕ 1250ਅਰਬ ਰੁਪਏ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਉਦਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ,ਜਦ ਕਿ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਉਦਯੋਗ 44ਅਰਬ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।ਆਉਂਦੇ 10ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪੜੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।,5 ਲੱਖ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਰੀਜ਼ 2015ਤੀਕ ਭਾਰਤ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ,ਜਦ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਸੀਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਕਰਾਉਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।ਅਗਲੇ ਪੰਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ 1ਲੱਖ ਐਨ.ਆਰ ਆਈ.ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ।
      ਜਿੱਥੋਂ ਤੀਕ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਭਾਰਤ ਵਿਚਇਸ ਸਮੇਂ 61ਹਵਾਈ ਸੈਨਿਕ ਅੱਡੇ,1915ਜ਼ਹਾਜ ਤੇ 1,70,000ਕਰਮਚਾਰੀ ਹਨ। 2013ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਰੂਸ ਤੋਂ 60ਮਿਗ 29ਕੇ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ ਮਿਲਣਗੇ,ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਚੌਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਹੈ।ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਬਦਬਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਰੂਸ ਤੋਂ ਐਡਮਿਰਲ ਗੌਰਵਾਕੋਵ ਨਾਮੀ ਜਹਾਜਵਾਹਕ ਖ੍ਰੀਦਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,2010ਵਿੱਚ ਤੀਜੇ ਜਹਾਜ ਵਾਹਕ ਪੋਤ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿਸ ਦੇ 2017ਤੀਕ ਨੌ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।ਜਹਾਜ ਵਾਹਕ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਜਹਾਜਾਂ ਨੂੰ ਢੋਂਦਾ ਹੈ।,30ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ 6ਸਕਾਰ ਪਿਉ ਪਣਡੁਬੀਆਂ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।ਨੌ ਸੈਨਾ ਨੂੰ 12ਮਿਗ 29ਕੇ ਇਕ ਸੀਟ ਵਾਲੇ 4ਮਿਗ 29ਕੇ ਯੂ.ਬੀ.ਏਅਰ ਕਰਾਫਟ ਮਿਲਣਗੇ।ਜਿੱਥੋਂ ਤੀਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਭਾਰਤ 2020ਤੀਕ 1657ਟੀ 90ਮੇਨ ਬੈਟਲ ਟੈਂਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰੇਗਾ,4100ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਮੂਲ ਦੀ ਮਿਲਨ ਟੀ ਐਂਟੀ ਟੈਂਕ ਗਾਈਡਿਡ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣਗੀਆਂ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਹਨ।ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਸੈਨਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਨੂੰ ਮਾਤ ਕਰੇਗਾ।ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਸੈਂਕੜੇ ਮੀਲ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ।
        ਪਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਵਧਦੀ ਆਬਾਦੀ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਵਾਧਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਧਦੀ ਆਬਾਦੀ ਹੈ।ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਇਸ ਸਮੇਂ 28ਤੋਂ 30 ਕਰੋੜ ਦੇ ਕਰੀਬ ਲੋਕ ਗ਼ਰੀਬੀ ਰੇਖਾ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਦੇਸ਼ ਨੇ ਉਨਤੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਗ ਹੀ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ।ਕਿਸਾਨ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀਆਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਮਹਿੰਗਾਈ ਤੇ ਬੇ-ਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੀਉਣਾ ਮੁਹਾਲ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਨਿੱਘ ਕੀ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ?ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।ਕੀ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਨਕਸਲਵਾਦ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਠੱਲ ਪਾ ਸਕੇਗਾ?ਇਸ ਸਮੇਂ 40ਪ੍ਰੀਤਸ਼ਤ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਕਸਲਵਾਦਾਂ ਨੇ ਪੈਰ ਜਮਾ ਲਏ ਹਨ।ਕੀ ਤਿਲੰਗਆਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਨਵੇਂ ਸੂਬਿਆਂ ਦੀ ਉੱਠ ਰਹੀ ਮੰਗ ਦਾ ਕੀ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੱਲ ਹੋ ਸਕੇਗਾ?ਕੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਇਲਾਕਾਪ੍ਰਸਤੀ ਤੇ ਫਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤੀ ਨੂੰ ਲਗ਼ਾਮ ਲਗਾਈ ਜਾ ਸਕੇਗੀ?ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਪੇਸ਼ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਭਾਰਤ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲੇਗਾ?ਇਹ ਤਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੀ ਦੱਸੇਗਾ।ਜੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸੂਝਵਾਨ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਡੰਗਟਪਾਊ ਨੀਤੀ ਅਪਣਾਈ ਰੱਖੀ ਤੇ ਦੂਰ-ਅੰਦੇਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਸਿੱਟੇ ਨਿਕਲਣਗੇ ਤੇ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਤਬਾਹਕੁਨ ਸਿੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।ਇਹ ਅਖ਼ਬਾਰੀ ਅੰਕੜੇ ਤਾਂ ਹੀ ਸੱਚ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰਹੇ।ਉਮੀਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੂਝਵਾਨ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਚਰਨਗੇ ਤੇ ਇਹ ਅਖਬਾਰੀ ਅੰਕੜੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ ਹਕੀਕਤ ਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਸ਼ ਬਨਾਉਣਗੇ।

×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ é±§ ç¹ôà çîé ÕÇÔäÅ, À¹é·» 鱧 Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ìzÅÔîä î§éäÅ þ-ÇÕðêÅñ ÇçØ, ìÇá§âÅÍ

íÅðå Çò¾Ú ìzÔîä» çÆ ÇÂÔ Çëåðå þ ÇÕ èðî ç¶ éÅî Óå¶ ÕÆå¶ ÜÅ ðÔ¶ ÕÅðÜ» çÅ á¶ÕÅ  À¹é·» é¶ ÁÅêä¶ ñÂÆ ñË ð¾ÇÖÁÅ þ Áå¶ À¹é·» çÅ ÕÇÔäÅ þ ÇÕ Ô¯ð ÇÕö òðä Çò¾Ú êËçÅ Ô¯ÇÂÁÅ îé¹¾Ö éÅ å» Õ¯ÂÆ èÅðîÕ ëð÷ ÇéíÅÁ ÃÕçÅ þ, éÅ ÔÆ À¹Ã 鱧 êzîÅåîÅ ç¶ éÅî çÅ ÇÃîðé Õðé çÅ ÁÇèÕÅð þÍ êzîÅåîÅ éÅñ ÇîñÅê Ü» À¹é·» òñ¯º Õ¯ÂÆ èÅðÇîÕ À¹êç¶ô ç¶äÅ å» ìÔ¹å ç±ð çÆ ×¾ñ þÍ Ü篺 òÆ Õ¯ÂÆ éÆÚ ÜÅåÆ ÓÚ ÜéÇîÁÅ êðî ê¹ðÖ èðî çÆ ç¹éÆÁ» ÓÚ ðÇÔìð çÅ çðÜÅ ÔÅÃñ Õð ñ˺çÅ þ å» À¹Ã 鱧 Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ìzÅÔîä Çþè Õðé ñÂÆ ÃÅÖÆÁ» Øó ñÂÆÁ» Ü»çÆÁ» ÔéÍ ÇÜò¶º ÇÕ í×å ðÇòçÅà ÜÆ ìÅð¶ ÃÅÖÆ Øó ñÂÆ ÇÕ À¹Ô Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ìzÔîä ÃÆ Áå¶ í×å ðÅîÅé§ç ÜÆ çÅ Ú¶ñÅ ÃÆÍ ÇÂ¾Õ òÅð À¹Ã é¶ ÇÕö ÚîÅð ç¶ Øð çÅ Á§é ÇñÁÅ Õ¶ ÁÅêä¶ ×¹ð± í×å ðÅîÅé§ç ÜÆ é±§ Ö¹ÁÅ Çç¾åÅÍ ÖÅäÅ ÖÅä Çê¾Û¯º í×å ðÅîÅé§ç ÜÆ çÅ îé ð¾ì çÆ í×åÆ ÓÚ ÔÆ éŠܹó¶ å» ê¹¾Û êóåÅñ Õðé Çê¾Û¯º Üç êåÅ ñ¾×Å ÇÕ Ã±çð ç¶ Øð çÅ Á§é Ö¹ÁÅ Çç¾åÅ Ç×ÁÅ þ, ÇÂà ñÂÆ í×åÆ ÓÚ îé éÔƺ ÇàÕçÅ å» í×å ðÅîÅé§ç ÜÆ é¶ ×¹¾Ã¶ ÓÚ ÁÅ Õ¶ ÁÅêä¶ À¹Ã Ú¶ñ¶ 鱧 ÃðÅø ç¶ Çç¾åÅ ÇÕ À¹Ô Á×ñÅ Üéî ô±çð ç¶ Øð ñò¶×ÅÍ ÇÂö ÕÅðé í×å ðÇòçÅà ÜÆ çÅ Üéî ÚîÅð ç¶ Øð êËçÅ Ô¯ÇÂÁÅÍ Ã±çð ÜÅä Õ¶ ðÇòçÅà ÜÆ ÁÅêäÆ îÅåÅ çÅ ç¹¾è ÔÆ éÅ ü§Øä å» í×å ðÅîÅé§ç ÜÆ é±§ ì¹ñÅÇÂÁÅ Ç×ÁÅ å» À¹é·» ìÅñ ðÇòçÅà ÜÆ é±§ ÃîÞÅÇÂÁÅ ÇÕ ÇÕÀ¹ºÇÕ ÃðÅê ç¶ ÕÅðé å¶ðÅ Üéî ñçð ç¶ Øð Ô¯ÇÂÁÅ þ, ÇÂà ñÂÆ åË鱧 ñçð îÅåÅ çÅ ç¹¾è ü§ØäÅ ÔÆ êËäÅ þÍ ÇÂö åð·» í×å ÕìÆð ÜÆ ìÅð¶ ÃÅÖÆ Øó Çç¾åÆ ÇÕ À¹Ã ç¶ Üéî Ã À¹Ã ç¶ îÅåÅ ÇêåÅ ÇÂ¾Õ Ãð¯òð է㶠۾â ÁŶ, Çܾ毺 í×å ÕìÆð ÜÆ ç¶ ÇêåÅ ÜÆ À¹Ã ìÅñ 鱧 ü¾Õ ÇñÁŶ å¶ êÅñ ÇñÁÅÍ íÅò ÕìÆð ÜÆ òÆ ÁÃñ Çò¾Ú ô±çð éÔƺ ìñÇÕ ÇÕö À¹Ú ÜÅåƶ çÆ ÔÆ Ã§åÅé þÍ   

         ×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ é±§ òÆ Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ìzÅÔîä ç¾Ãä ñÂÆ À¹é·» ç¶ ç¹ôà çîé çÅ ÁòåÅð Ô¯ä çÆ ÕÔÅäÆ Øó ñÂÆÍ ç¹ôà çîé Õ½ä ÃÆ? ìÇÚ¾åz éÅàÕ ÒÚ¯º ÇÂà êzôé çÅ À¹¾åð éÔƺ ÇîñçÅ êð ñðÜ êzÕÅô Çò¾Ú ÕæÅ þ ÇÕ Ô¶îÕ¹§â òÅñÆ æ» Óå¶ ÇÂ¾Õ ìzÔîä åê¾ÃòÆ Çîð×ôÅñÅ Óå¶ ìËá Õ¶ åê Õð ÇðÔÅ ÃÆÍ À¹Ã é¶ ÁÅêäÅ À¹Ô ÁÅÃä ÞÅÇóÁÅ å» À¹Ã Çò¾Ú¯º ç¹ôà çîé êËçÅ Ô¯ÇÂÁÅ å¶ À¹Ã æ» ìËá Õ¶ åê¾ÇÃÁÅ Õðé ñ¾×ÅÍ êzîÅåîÅ éÅñ ÇÂ¾Õ ð±ê Ô¯ä Çê¾Û¯º À¹Ã é¶ êàéÅ ÇòÖ¶ îÅåÅ ×¹ÜðÆ ÜÆ çÆ Õ¹Ö¯º Üéî ÇñÁÅÍ Ç§àðé˾à Óå¶ ×±×ñ Çò¾Ú ÜÅ Õ¶ ôìç Òç¹ôà çîéÓ àÅÂÆê ÕðÕ¶ ÃðÚ Õðé éÅñ Á§×ð¶÷Æ Çò¾Ú ç¹ôà çîé Ãì§èÆ ÇñÖ¶ ñ¶Ö çÅ ê¿ÜÅìÆ Áé¹òÅç ÇÂà åð·» þ :  

ÇÜà Ã Ô鱧îÅé òñ¯º ÇñÁ»çÆ ×ÂÆ Ã§ÜÆòéÆ ì±àÆ éÅñ ÜÖîÆ ñÛîä çÆ ÜÅé ìÚ ðÔÆ å» ç¶òå¶ ìÔ¹å Ö¹ô ԯ¶ å» À¹Ô ìzÔîÅ ÜÆ çÅ è§éòÅç Õðé Áå¶ À¹Ã çÅ ÁôÆðòÅç ñËä ñÂÆ êÔ¹§Ú¶Í ç¶òÇåÁ» é¶ î§× ÕÆåÆ ÇÕ ç¹éÆÁ» çÆ «¾àîÅð Áå¶ åìÅÔ Õðé òÅñ¶ ðÅÖôô, çÅéò» 寺 À¹é·» çÆ ð¾ÇÖÁÅ ÕÆåÆ ÜÅò¶Í ìzÔîÅ é¶ À¹é·» 鱧 ç¾ÇÃÁÅ ÇÕ Ô¹ä Çòôò çÅ ðÇÖÁÕ ÇÃðø éÅéÕ çÅ çÃò» Ãð±ê ÔÆ êÇò¾åð ñ¯Õ» çÆ ð¾ÇÖÁÅ Õð¶×Å, ÇÜÔóÅ ÇÕ ì¹ðÅÂÆ Áå¶ Ü¹ñî çÅ éÅô Õð¶×ÅÍ ìzÔîÅ é¶ ç¹ôà çîé çÆ ÕÔÅäÆ ÇÂà åð·» ÇìÁÅé ÕÆåÆÍ  

ÃÇåï¹¾× ç¶ Ã ÓÚ ç¶òå¶ Áå¶ çËºå» çÅ ØîÃÅé çÅ ï¹¾è Ô¯ò¶×ÅÍ ç¶òå¶ ÁÅêäÆ ð¾ÇÖÁÅ ñÂÆ ç¹ð×Å ç¶òÆ Õ¯ñ êÔ¹§Ú Õðé×¶Í ç¹ð×Å ç¶òÆ çËºå» éÅñ ï¹¾è Õð¶×ÆÍ À¹Ã Óå¶ òÆ ÇÂåéÅ ÷¯ðçÅð ÔîñÅ Ô¯ò¶×Å ÇÕ À¹Ô òÆ êÔÅó» ò¾ñ ç½ó ÜÅò¶×ÆÍ ÇÂ¾æ¶ À¹Ô ô¶ð çÆ Öñ Óå¶ ÁÅÃé ñÅÂÆ ìËᶠêÇò¾åð ÇòÁÕåÆ Ã§î½è ÇðÖÆ Õ¯ñ êÔ¹§Ú Õð¶×Æ Áå¶ À¹Ã 寺 ÁÅêäÆ ÃÔÅÇÂåÅ ñÂÆ Ãîðæé çÆ î§× Õð¶×ÆÍ À¹Ã çÅ Çê¾ÛÅ Õð ðÔ¶ ðÅÖôà òÆ À¹æ¶ êÔ¹§Ú ÜÅä׶ Áå¶ ÇðÖÆ å¯º î§× Õðé׶ ÇÕ À¹Ô À¹é·» 鱧 ç¶òÆ ìÅð¶ ç¾Ãä ÇÕ À¹Ô ÇÕ¾æ¶ þ? ÇðÖÆ ÕÇÔ§çÅ ÇÕÀ¹ºÇÕ ç¶òÆ À¹Ã çÆ ôðé ÓÚ ÁÅ ×ÂÆ þ, ÇÂà ñÂÆ À¹Ô À¹Ã çÆ ÃÔÅÇÂåÅ Õðé ñÂÆ ìÚé ò¾è þÍ ðÅÖôà ÇÂÔ Ã¹ä Õ¶ ×¹¾Ã¶ éÅñ íð ׶ Áå¶ ÁÅêä¶ ÔÇæÁÅð ÇÖ¾Ú ñÂ¶Í ÇðôÆ é¶ À¹é·» 鱧 çì¯èé ÕÆåÅ ÇÕ ÒÒî˺ ìzÅÔîä Ô», ÇÂà ñÂÆ î˺ å¹ÔÅⶠÇòð¹¾è ÔÇæÁÅð éÔƺ ü¾Õ»×»ÍÓÓ ÇÂà Çê¾Û¯ ðÅÖôô» Çò¾Ú¯º ÇÂ¾Õ åÆð Û¾âçÅ þ, ÇÜÔóÅ ÇÕ î§çð ÓÚ ÇðÖÆ ç¶ éÅñ Û±§ÔçÅ þÍ õ±é ÷îÆé Óå¶ â¹¾ñ·çÅ þ Áå¶ Ö¿â¶ çÆ ôÕñ ìäçÆ þÍ Ö¿â¶ å¯º é½ÜòÅé ï¯èÅ ÖåðÆ êËçÅ Ô¹§çÅ þ, ÇÜÔóÅ ÇÕ ç¹ôà çîé (ì¹ðÅÂÆ éÅôÕ) ç¶ å½ð Óå¶ ÜÅÇäÁÅ ÜÅò¶×ÅÍ Ã±ðòÆð ï¯èÅ ÇðôÆ å¯º çËºå» éÅñ ï¹¾è Õðé çÆ ÁÅÇ×ÁÅ î§×çÅ þÍ ÁÅÇ×ÁÅ Çîñä Óå¶ ï¹¾è ô¹ð± Ô¯ Ü»çÅ þÍ ÃÅñ» ì¾èÆ ï¹¾è Ú¾ñçÅ þ Áå¶ ÁÖÆð Óå¶ ç¹ôà çîé ÃÅð¶ çËºå» çÅ éÅà Õð Çç§çÅ þÍ Ã±ðòÆð ï¯èÅ ÇðÖÆ Õ¯ñ Ü»çÅ þ Áå¶ ê¹¾ÛçÅ þ ÇÕ Ô¹ä À¹Ã ñÂÆ ÕÆ Ô¹Õî þ? ÇðÖÆ À¹Ã 鱧 ç¾ÃçÅ þ ÇÕ À¹Ô êÔÅóÆÁ» Óå¶ ÚñÅ ÜÅò¶ Áå¶ Ø¯ð åê¾ÇÃÁÅ Õð¶Í ç¹ôà çîé Ô¶îÕ¹§à ÃÅÇÔì çÆ Çº¾Õ ÞÆñ Óå¶ êÔ¹§Ú Ü»çÅ þ Áå¶ À¹æ¶ þڶ êzîÅåîÅ çÆ í×åÆ ÓÚ Ô÷Åð» ÃÅñ ÇìåÅ Çç§çÅ þÍ ÇÂåéÆ Ø¯ð åê¾ÇÃÁÅ ÕÆåÆ Ü»çÆ þ ÇÕ ç¹ôà çîé å¶ êzîÅåîÅ ÇÂ¾Õ ð±ê Ô¯ Ü»ç¶ ÔéÍ

         ÇÂà 寺 ìÅÁç ìÇÚ¾åz éÅàÕ ç¶ Û¶ò¶º ÁÇèÁŶ çÆ ÕÔÅäÆ Áé¹ÃÅð ×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ ÇñÖç¶ Ô¯Â¶ çðÃÅ Çç¾å¶Í Ú½êÂƨ Áì î˺ ÁêäÆ ÕæÅ ìÖÅ鯨 åê ÃÅèå ÇÜÔ ÇìÇè î¯ÇÔ ÁÅ鯨 Ô¶îÕ¹§à êðìå þ ÜÔ»¨ Ãêå Ççz× Ã¯Çíå þ åÔ»¨1¨ Ãêå Ççz× ÇåÔ éÅî ÕÔÅòŨ ê¿âðÅÜ ÜÔ Ü¯× ÕîÅòŨ åÔ Ôî ÁÇèÕ åê¾ÇÃÁÅ ÃÅèƨ îÔ»ÕÅñ ÕÅÇñÕÅ ÁðÅèƨ2¨ ÇÂÔ ÇìÇè Õðå åê¾ÇÃÁÅ íﯨ çòË å¶ Â¶Õ ð±ê ÔòË ×ﯨ åÅå îÅå î¹ð ÁñÖ ÁðÅèŨ ìÔ¹ ÇìÇè Ü¯× ÃÅèéÅ ÃÅèŨ3¨ Çåé ܯ ÕðÆ ÁñÖ ÕÆ Ã¶òŨ åÅ å¶ í¶ êzçé ×¹ðç¶òŨ Çåé êzí Üì ÁÅÇÂà î¹ÇÔ çÆÁŨ åì Ôî Üéî Õñ± îÇÔ ñÆÁŨ4¨ ÇÂà 寺 Á¾×¶ Ãåò¶º ÁÇèÁŶ ÓÚ ê¹¾åð êzÅêåÆ ñÂÆ ×¹ð± å¶× ìÔÅçð ÃÅÇÔì ÜÆ é±§ ÃÅð¶ ×¹ðîÇå Çòð¯¯èÆ Õðî (åÆðæ ÇÂôéÅé Áå¶ ê¹§é çÅé) ÁÅÇç Õðç¶ ÇòÖÅ Çç¾åÅÍ ÒÚ½êÂƨ î¹ð Çêå ê±ðì ÕÆïÇà êïÅéŨ í»Çå í»Çå Õ¶ åÆðæ é·ÅéŨ Üì ÔÆ ÜÅå Çåzì¶äÆ í¶¨ 깧é çÅé Ççé Õðå Çì嶨1¨ åÔÆ êzÕÅà ÔîÅðÅ íﯨ êàéÅ ÃÔð ÇìÖË íò ñﯨÓÓ ÇÂà åð·» ìÇÚ¾åz éÅàÕ ç¶ ÁÇ×ÁÅå ÇñÖÅðÆ (ÇÜà 鱧 ÁÃƺ ×ñåÆ éÅñ ×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ î§é ðÔ¶ Ô») é¶ ÇÜ¾æ¶ ×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ é±§ ç¹ôà çîé ç¾Ã Õ¶ Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ìzÔîä (ç¶ õ±é Çò¾Ú¯º êËçÅ Ô¯ÇÂÁÅ) Çþè Õð Çç¾åÅ þ, À¹æ¶ À¹é·» 鱧 ×¹ðîÇå Çòð¯èÆ Ø¯ð åê¾ÇÃÁÅ, ÕÅñÕÅ ç¶òÆ çÆ ÁðÅèäÅ, åÆðæ ÇÂôéÅé Áå¶ ê¹§é çÅé Õðç¶ ÇòÖÅ Õ¶ ×¹ðîÇå ÇÃè»å» éÅñ ÇÖñòÅó ÕÆåÅ þÍ

         ìÇÚ¾åz éÅàÕ ç¶ Û¶ò¶º ÁÇèÁŶ Çò¾Ú ÔÆ Á¾×¶ ÜÅ Õ¶ ÁÕÅñ ê¹ðÖ éÅñ Ô¯ÂÆ ×¾ñìÅå (ÁÕÅñ ê¹ðÖ ìÅÚ) ÓÚ Áí¹¾ñ Áå¶ åîÅ ðÇÔå ÁÕÅñ ê¹ðÖ é±§ ÔÆ í¹ñäÔÅð Áå¶ ÁÅêäÅ éÅî ÜêÅÀ¹ä çÆ íÅðÆ ñÅñÃÅ ð¾Öä òÅñÅ ÇòÖÅ Çç¾åÅ þÍ ÁÕÅñ ê¹ðÖ ÜÆ ç¹ôà çîé Á¾×¶ åðñÅ Õðç¶ Ô¯Â¶ ÕÇÔ ðÔ¶ Ôé ÇÕ Ü¯ ܯ òÆ î˺ ç¹ÖçÅÂÆ ç˺å, îÔ»ç¶ò, ìzÔîÅ, Á¾á ÃÅÖÆ, Çþè, ׯðÖ, ðÅîÅé§ç, îÔ»çÆé (î¹Ô§îç ÃÅÇÔì) ÁÅÇç ùèÅðÕ îÔÅåîÅ êËçÅ ÕÆå¶, À¹é·» ÃÅÇðÁ» é¶ ÁÅêä¶ î÷Ôì å¯ð ñ¶ å¶ ÇÕö é¶ òÆ ÃÇåéÅî çÅ À¹êç¶ô éÔƺ Çç¾åÅ å¶ ÁÅêäÅ ÔÆ éÅî ÜêÅÀ¹äÅ ô¹ð± Õð Çç¾åÅ þ : Òܯ êzí¹ êðî ê¹ðÖ À¹êÜŶ¨ Çåé Çåé ÁÅêä¶ ðÅÔ ÚñŶ¨?. Ãí å¶ ÁÅêäÅ éÅî¹ ÜêÅﯨ ÃÇåéÅî¹ ÕÅÔ± é ÇçzóÅﯨ27¨ Ãí ÁêéÆ ÁêéÆ À¹ðÞÅéŨ êÅðìzÔî ÕÅÔ§± éÅ êÛÅéŨ åê ÃÅèå ÃÅèå ÔÇð î¯ÇÔ ìñÅﯨ ÇÂî ÕÇÔ ÕË ÇÂÔ ñ¯Õ êáÅﯨ28¨? Ôî ÇÂÔ ÕÅÜ Ü×å î¯ ÁŶ¨ èðî Ô¶å ×¹ðç¶ò êáŶ¨ ÜÔ» åÔ» å¹î èðî ÇìæÅ𯨠ç¹Ãà ç¯ÖÆÁÇé êÕÇð êÛÅð¯¨82¨ íÅò ÇÂà էî (鱧 ê±ðÅ Õðé ñÂÆ) Ü×å Çò¾Ú ÁŶ Ô», èðî (ç¶ êzÚÅð) òÅÃå¶ Çéð§ÕÅð ÜÆ é¶ ÃÅ鹧± í¶ÇÜÁÅ þÍ (ÃÅ鱧 Ô¹Õî Çç¾åÅ þ) å¹Ãƺ ÇÜ¾æ¶ ÇÕ¾æ¶ èðî çÅ êzÚÅð Õð¯ Áå¶ ç¹ô໠鱧 ëó Õ¶ êàÕÅ Ççú¨42¨

         ×¹ðÇþÖÆ çÅ Çéðîñ ê¿æ å» ×¹ð± éÅéÕ ÃÅÇÔì ÜÆ é¶ B@@ ÃÅñ êÇÔñ» ÔÆ ÚñÅ ÇñÁÅ Ô¯ÇÂÁÅ ÃÆÍ ì¹¾è, ÜËé, ÇÂÃñÅî, ÂÆÃÅÂÆ ÁæòÅ ÇÔ§ç± ÁÅÇç ÕÂÆ èðî å» êÇÔñ» ÔÆ Ú¾ñ¶ ԯ¶ Ãé, Çëð ÇñÖÅðÆ ÜÆ é¶ Ô¯ð ÇÕÔóÅ èðî ÚñÅÀ¹äÅ ÃÆ? ܶ ÇñÖÅðÆ ÜÆ ÇÂÔ ÃîÞç¶ Ãé ÇÕ Çéðîñ ê¿æ 鱧 ÔÆ õÅñÃÅ ê¿æ éÅî ç¶äÅ ÔÆ À¹é·» ñÂÆ éò» èðî ÃÆ å» õÅñÃÅ èðî ÚñÅÀ¹ä ìÅð¶ Ãê¾ôà Ç÷Õð Õð ç¶ä Çò¾Ú À¹é·» 鱧 Ã§× ÇÕà ׾ñ çÆ ÃÆ? í¹ñ¶ÖÅ ÇÂà ñÂÆ ð¾ÇÖÁÅ ÇÕ ÁÅê¶ Á§çÅ÷¶ ñÅÀ¹ºç¶ ÁÅêà Çò¾Ú Þ×óç¶ Ö¹ÁÅð Ô¹§ç¶ ðÇÔäÍ ìÇÚ¾åz éÅàÕ (ÁÖ½åÆ çÃî קzæ ÓÚ Ô¯ð ìÔ¹å ×¹ðîÇå Çòð¯èÆ Áå¶ ñ¾Úð ðÚéÅ çð÷ þÍ) ÇÂö ñÂÆ ÇÃ¾Ö ðÇÔå îðïÅçÅ ÇåÁÅð Õðé Ã ÇòçòÅé» Áå¶ Õ½îÆ ÁÅ×±Á» é¶ ÕÆðåé ÇÃðñ¶Ö Ô¶á ÃÅø å½ð Óå¶ çð÷ ÕÆåÅ þ : ÒÒÕÆðåé Õ¶òñ ×¹ð± קzæ ÃÅÇÔì ÜÆ çÆ ìÅäÆ Áå¶ ÇÂà çÆ ÇòÁÅÇÖÁÅ Ãð±ê íÅÂÆ ×¹ðçÅà ÜÆ Áå¶ íÅÂÆ é§ç ñÅñ ÜÆ çÆ ðÚéÅ ÓÚ¯º Ô¯ ÃÕçÅ þÓÓÍ êð ×¹ð± קzæ ÃÅÇÔì ÜÆ çÆ ìÜŶ ÇÕö ÁäêzòÅÇéå ÇòÁÕåÆ òñ¯º ÇåÁÅð ÕÆåÆ Á§Çîzå ÕÆðåé ê¯æÆ é±§ ÔÆ ×¹ð± ÃîÞä òÅñ¶ ðÅ×ÆÁ» é¶ ÇÃ¾Ö ðÇÔå îðïÅçÅ çÆ ÇÂà î¾ç çÆÁ» è¾÷ÆÁ» À¹âÅÀ¹ºç¶ ԯ¶ ìÇÚ¾åz éÅàÕ ÓÚ¯º À¹êz¯Õå ×¹ðîÇå Çòð¯èÆ ðÚéÅò» êó· Õ¶ ÇÜ¾æ¶ ×¹ð± ׯÇì§ç ÇÃ§Ø ÜÆ é±§ Çê¾Ûñ¶ Üéî çÅ ÕðîÕ»âÆ ìzÅÔîä ìäÅ ð¾ÇÖÁÅ þ À¹æ¶ ÇÃ¾Ö èðî 鱧 ê±ðÆ åð·» ÇîñׯíÅ ìäÅ Õ¶ ÇÂ¾Õ åð·» éÅñ ÇÔ§ç± èðî çÅ ÔÆ Á§× ç¾ÇÃÁÅ ÜÅ ÇðÔÅ þÍ ôzÆ ×¹ð± קzæ ÃÅÇÔì ÜÆ å¯º öè ñË Õ¶ ÜÅÇ×zå ԯ¶ ×¹ðÇþֻ 鹧± ÚÅÔÆçÅ þ ÇÕ À¹Ô ×¹ð± קzæ ÃÅÇÔì ÜÆ Á¾×¶ ÁðçÅà Õðé 寺 ÇÂñÅòÅ Õîðվö òÆ Õð ñËä ÇÕ ÇÂà ׹ðîÇå Çòð¯èÆ Õ¾ÚÆ ìÅäÆ å¯º ê¿æ çÅ ÖÇÔóÅ Û¹âÅ ÃÕäÍ

ਮੇਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ‘ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਿੳ ਹੈ?-ਹਰਬੀਰ ਸਿੰਘ ਭੰਵਰ-
ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਮੇਰੇ ਇਕ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਦੋਸਤ ਅਕਸਰ ਮੇਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਉਤੇ ਕਿੰਤੂ ਪ੍ਰੰਤੂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।ਕਿਸੇ ਲੇਖ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ‘ਤੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਉਹ ਅਕਸਰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ,“ਤੇਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਲਫ਼ਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲਗਦੇ।ਤੂੰ ਅਕਸਰ ਲਿਖਦਾ ਏਂ ‘ਸਿੱਖ ਕੌਮ’,ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨਹੀਂ ਇਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੈ।ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੌਮ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਸਿੱਖ,ਅਸੀਂ ਕੈਨੇਡਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ,ਸਾਡੀ ਕੌਮ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਸਿੱਖ,ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਾਂ”ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਸ਼ਬਦ ਦਰਸਾਏ।ਮੇਰੇ ਇਹ ਮਿੱਤਰ ਇਕ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਲੇਖਕ ਹਨ,ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮਿੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹਨ।ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਠੀਕ ਹਨ,ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ,ਕਿਉਂ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਬਿਰਾਦਰੀ ਜਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ‘ਕੌਮ’ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਨ ਕੌਮ, ਖੱਤਰੀ ਕੌਮ,ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਆ ਕੌਮ,ਸਿੱਖ ਕੌਮ,ਹਿੰਦੂ ਕੌਮ, ਮੁਸਲਮਾਨ ਕੌਮ ਆਦਿ।
           ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਇਕ ਪੂਰਨ ਗੁਰਸਿੱਖ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ।ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਵਡੇਰੇ ਹਿੰਦੂ ਸਨ।ਸਿੰਘ ਸਭਾ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਸ.ਮਿਤ ਸਿੰਘ(ਪਿੰਡ ਪਖੋਵਾਲ ਜ਼ਿਲਾ ਲੁਧਿਆਣਾ)ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਨ ਕਰ ਕੇ ਸਿੰਘ ਸਜੇ।ਉਹ ਬੜੇ ਹੀ ਸਾਧੂ ਸ਼ੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖ ਸਨ।ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਸ.ਹਰਨਾਮ ਸਿੰਘ ਵੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਨ ਤੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੁਧਾਰ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਹੇ ਕੇ ਜੇਲ੍ਹ ਗਏ ਸਨ।ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਬੀਬੀ ਬਚਨ ਕੌਰ ਨੇ ਸੰਤ ਅਤਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਸਤੂਆਣਾ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਪਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।ਕਿਲ੍ਹਾ ਰਾਏਪੁਰ ਵਿਖੇ ਮੇਰਾ ਨਾਨਕਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕੱਟੜ ਅਕਾਲੀ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ,ਮੇਰੇ ਮਾਮਾ ਜੀ ਸ.ਕੇਹਰ ਸਿੰਘ ਲਗਭਗ ਹਰ ਅਕਾਲੀ ਮੋਰਚੇ ਵਿਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦੇ ਕੇ   ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ।ਘਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਪੋਥੀਆਂ ਤੇ ਗੁਟਕੇ ਪਏ ਹੁੰਦੇ ਸਨ,ਜੋ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਸਨ।ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸੀ,ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਸਿੱਖੀ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ।
          ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ,ਤਾਂ ਸਾਹਿੱਤਕ ਰੁਚੀਆਂ ਵਧੀਆਂ।ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਵੀ ਸ਼ੋਕ ਸੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤਰਕਾਰ ਸ.ਸੋਭਾ ਸਿੰਘ,ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਹਿੱਸਾ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਤੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਣ ਉਤੇ ਲਗਾਇਆ,ਪਾਸ ਅੰਦਰੇਟੇ ਜ਼ਿਲਾ ਕਾਂਗੜਾ ਲੈ ਗਿਆ।ਉਨ੍ਹਾ ਨੇ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਆਮ ਗਲਬਾਤ ਵਿਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਾਖੀ ਜਾਂ ਗੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।ਅੰਦਰੇਟੇ ਮੈਂ ਲਗਭਗ 18 ਸਾਲ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਗਲਬਾਤ ਦਾ ਮੇਰੇ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਲਾਹ ਦਿਤੀ ਸੀ ਕਿ ਦੋ ਬੇੜੀਆਂ ਵਿਚ ਪੈਰ ਨਾ ਰਖਾਂ,ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਵਲ ਦਿਆਂ ਜਾਂ ਲਿਖਣ ਵਲ।ਮੈਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਤਾਂ ਨਾ ਬਣ ਸਕਿਆ,ਪਰ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤਾਂ ਦੋ ਕੁ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਬਦਲੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਹੋ ਗਈ।ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਭਾਵੇਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਹੈ,ਪਰ ਧਾਰਮਿਕ,ਰਾਜਨੀਤਕ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਹੀ ਹੈ,ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਸੱਚਖੰਡ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ ਕਾਰਨ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸਰਬੋਤਮ ਪਾਵਨ ਕੇਂਦਰ ਹੈ।ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਸਮਾਚਾਰ ਏਜੰਸੀ ਯੂ.ਐਨ.ਆੲ.ਲਈ ਬਤੌਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਕੁ ਸਾਲ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪੀ.ਆਰ.ਓ.ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਇਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬਤੌਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਨੇਕਾਂ ਅਜੇਹੀਆਂ ਘਟਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੇੜਿਓਂ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰ ਕੇ ਜੁਨ 1984 ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਉਤੇ ਫੋਜੀ ਹਮਲਾ,ਜਿਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਨੇ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਬਲਿਊ ਸਟਾਰ ਦਾ ਨਾਂਅ ਦਿਤਾ।ਇਹ ਅਤੇ ਪਿਛੋਂ ਵਾਪਰੀਆਂ ਘਟਣਾਵਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੇ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਮੱਦਦ ਕੀਤੀ।ਇਸ ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ “ਡਾਇਰੀ ਦੇ ਪੰਨੇ” ਇਤਨੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ ਕਿ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਪਹਿਚਾਣ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਤਾ।ਜਦੋਂ ਇਹ “ਡਾਇਰੀ ਦੇ ਪੰਨੇ” ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਜੀਤ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਛਪੇ,ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਸੱਥਾਂ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ ਲਗੇ।ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਨੇ ਅਜੀਤ ਤੋਂ ਕਾਪੀ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਛਾਪੇ।
         ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਟਿਆਲੇ ਦੀ ਬਦਲੀ ਹੋ ਗਈ,ਜਿਥੇ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਇਥੇ ਨਾਮਵਰ ਸਿੱਖ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਪਿੰਸੀਫਲ ਸਤਿਬੀਰ ਸਿੰਘ,ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਕਿਫ ਸਨ, ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਲਗਾ।ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਡੀ ਰਿਹਾਇਸ ਵੀ ਨੇੜੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਣ ਲਗੀ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਕਸਰ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਸਿੱਖ ਮਸਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਟਾਂਦਰਾ ਹੁੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਜੱਥੇਦਾਰ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਘ ਟੌਹੜਾ ਪਿੰਸ਼ੀਪਲ ਸਾਹਿਬ,ਜੋ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਸਨ,ਦੇ ਘਰ ਅਕਸਰ ਆਇਆ ਕਰਦੇ ਸਨ,ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾ ਨਾਲ ਵੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ।
         ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਗਰੁਪ ਤੋਂ ਬਤੌਰ ਸੀਨੀਅਰ ਸਟਾਫ ਰੀਪੋਰਟਰ ਵਜੋਂ ਰੀਟਾਇਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਤੇ ਦਿੱਲੀ ਸਿੱਖ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 1967ਵਿਚ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿਵਸ ਦੀ ਮਨਾਈ ਗਈ ਤੀਜੀ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਲ 2008ਤਕ ਮਨਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਖ ਸ਼ਤਾਬਦੀਆਂ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਰੇਡੀਓ ਜਾਂ ਟੀ.ਵੀ.ਉਤੇ 1984ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋ ਰਹਾ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਰਵਣ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।ਪਿਛਲੇ ਅਨੇਕ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਜਪੁ ਜੀ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੰ ਰਹਿਰਾਸ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਇਕ ਸਨਿਮਰ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਸਿੱਖ ਵਜੋਂ ਬਿਤਾਇਆ ਹੈ,ਅਜੇਹਾ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਣ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਉਤੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋਣਾ ਸੁਭਾਵਕ ਹੈ।
 

ruickf-rfTOr kys df kOVf swc: iewk ƒ kI ronI eyN, AUq igaf eI afvf--jiqMdr isMG

ijvyN hmyÈf huMdf hY, hirafxy dy sfbkf puls muKI ÈMBU pRqfp isMG rfTOr dy mfmly ivwc vI hux hr koeI afpxI kMnI iKskf ky inkl jfxf cfhuMdf hY. kwlH qwk dy Aus dy rfjsI srpRsq hux Aus ƒ afpxy ivroDIaF df joVIdfr afK rhy hn qy ieh sfbq krn dI koiÈÈ krI jFdy hn ik Auh qF rfTOr ƒ sËf idvfAux leI Xqn krdy rhy sn. asl ivwc rfTOr vrgy kukrmI aÌsr dy mfmly ivwc koeI iDr vI hirafxy dI rfjnIqI jF rfj drbfr ivwc pfk-sfÌ nËr nhIN af rhI. Auh isKrly pwDr df puls aÌsr sI, Auhdy mukfbly ivwc sDfrn lok sn, ijnHF df sfQ dyx df iksy ƒ lfB hI koeI nhIN sI.

rfTOr AuWqy doÈ hY ik Aus ny iewk qyrF sfl Aumr dI tYins iKzfrn kuVI ƒ afpxI hvs df iÈkfr bxfAuxf cfihaf. jdoN Auh nf mMnI qF rfTOr ny Aus dy pUry prvfr ƒ inÈfny Auqy rwK ilaf. jbr dI hwd hI sI ik JUTy kysF ivwc Psf ky PVy Aus dy Brf ƒ byqhfÈf qÈwdd krn mgroN, jdoN Auh qurn jogf vI nhIN sI, Aus dy Gr iljf ky kuVI ƒ ieh aKvfieaf igaf ik Auh afpxy Brf ƒ kuwt qoN bcfAux leI afpxI iËd Cwz dyvy. eydF dI khfxI iksy pCVy hoey jF kbfielI ielfky ivwc vfprdI qF ies df hor arQ inkldf, pr ieh sfrf kuJ qF Aus cMzIgVH Èihr dI iPrnI Auqy vwsdy afDuink Èihr pMckUly ivwc huMdf irhf, ijwQy do rfjF dIaF srkfrF vI cwldIaF hn qy dovF rfjF dI sFJI hfeI kort vI inaF dI joq jgfeI bYTI hY. ies qrHF ieh khfxI ‘dIvy hyT hnyrf` dI khfvq ƒ swc sfbq krn vflI ho geI hY.

ruickf dI mOq qoN vI solF sfl hor lMGf ky AuWnI sfl purfxy mfmly ivwc rfTOr ƒ isrÌ Cy mhIny dI sËf hoeI hY. ies sËf qoN bcx dI vfh Aus ny Kud vI lfeI qy bcfAux vfly vI QoVHy nhIN sn. Gtnf agsq 1990 dI sI, jdoN EQy Em pRkfÈ cOtflf dI pfrtI dy hukm isMG df rfj huMdf sI. hukm isMG qF hukm df bwDf cwldf sI, rfj ipwCy KVy cOtfly hI clfAuNdy sn. iÈkfieq hoeI,pVqfl ipwCoN rfTOr dy ivruwD kys drj krn dI isÌfrÈ ho geI, pr gRih mMqrI sMpq isMG ny ÌfeIl mMgvf ky ieh hdfieq kr idwqI ik muwK mMqrI hukm isMG df hukm hY ik kys drj nhIN krnf, isrP ivBfgI kfrvfeI krnI hY. Gr dIaF duÈvfrIaF leI Kud ƒ musIbq dI jVH mMn ky kuVI ivcfrI ny 1993 ivwc KudkuÈI kr leI qF iqMn GMty ivwc Aus df Brf vI Cwz idwqf igaf.

rfTOr dy lMmy hwQF dI phuMc dI koeI hwd nhIN sI. Aus ny post mfrtm irport ivwc kuVI df nFa vI ruickf igrhoqrf dI QF ‘rUbI` aqy Aus dy ipqf aYs sI igrhoqrf df nFa vI bdl ky ‘suBfÈ cMdr KwqrI` ilKvf idwqf. Aus dI mOq df kfrn bxI ËihrIlI dvfeI vI irkfrz ivwc hor drj sI, post mfrtm irport ivwc hor ilKvf leI. kys leI bfkfiedf aYÌ afeI afr ilKx dI QF ‘zI zI afr` (roËnfmcy dI sDfrn irport) drj krvf ky kMm mukf Cwizaf.

jbr df iÈkfr hoieaf prvfr Bugqdf irhf, rfTOr mOjF mfxdf irhf. kFgrsI afgU Bjn lfl dy muwK mMqrI huMidaF rfTOr ƒ kys ivwc Psy hox dy bfvjUd afeI jI qoN aYzIÈnl zfierYktr jnrl bxfieaf igaf. Aus ipwCoN cODrI bMsI lfl dI Bfjpf nfl sFJI srkfr vyly rfTOr ƒ qrwkI dy ky zI jI pI df rYNk dy idwqf igaf, qy Auh vI EdoN jdoN Aus dy ivruwD ruickf kys qoN ibnF jylHF dy mfmly ivwc vI iewk aprfDk mukwdmf cwl irhf sI. Pyr cODrI Em pRkfÈ cOtflf ny muwK mMqrI bx ky Aus ƒ rfj dI puls df muKI vI bxf idwqf qy nfl dI nfl iewk hor rfÈtrpqI puls mYzl dyx dI isÌfrÈ vI kr idwqI. mYzl imlx qoN rih nf jfvy, ies kr ky cwldy kys dI jfxkfrI lukf leI geI, pr rfÈtrpqI Bvn ƒ imlI KuÌIaf sUcnf dy aDfr Auqy mYzl qoN nFh kr idwqI geI. hux ieh sfry lIzr afpo afpxIaF sÌfeIaF dyNdy hoey dUijaF `qy doÈ Qwp rhy hn. mYzl dI isÌfrÈ bfry vI cOtflf sfihb kihMdy hn; ‘‘hyToN irport af geI, mYN awgy Byj idwqI, myrf qF koeI ksUr hI nhIN sI.`` rfj dy puls muKI dI irport ieMj hyToN af ky ÌfeIlF dy Qwby ivwc nhIN inkldI huMdI, isrÌ muwK mMqrI dI inwjI imhr sdkf hI awgy iKskdI hY.

aÌsrF qy lIzrF ƒ pfsy rwiKaf jfvy qF sfzI inaF pfilkf vI doÈF qoN nhIN bc skdI. keI hor kysF ivwc jdoN hyToN iensfÌ nf imilaf qF AuqlIaF adflqF ivwcoN iml jFdf irhf hY, pr ies kys ivwc AuqlIaF adflqF ivwcoN vI rfTOr dy bcfa leI rfh hI inkldy rhy.

lgfqfr swqF sflF dI pYrvI ipwCoN qF 1990 vfly ruickf mfmly dI iÈkfieq dI jFc irport hI 1997 ivwc jf ky vfrsF ƒ iml skI. Byd ieh KuwlHf ik ruickf dI KudkuÈI qoN isrÌ do mhIny mgroN ivBfgI jFc vI bMd kr idwqI geI sI. eyny smyN dOrfn ruickf dy prvfr ƒ KfnfbdoÈF vFg QF-pur-QF Bwjxf ipaf, ruickf dI shylI anurfDf dy ipqf afnMd pRkfÈ ƒ vI kys dI pYrvI df Kimafjf Bugqx kr ky kysF ivwc AulJfieaf igaf qy iPr sInIar ieMjInIar dI nOkrI qoN vyly qoN pihlF jbrI irtfier krvf idwqf igaf.

aÉbfrF ivwc lgfqfr CpdIaF irportF df noits lYNdy hoey hfeI kort dy iewk mfxXog jwj ny bfrF dsMbr 2000 ƒ afpxy afp ies kys dI suxvfeI ÈurU kIqI aqy muwZlI kfrvfeI ipwCoN hfeI kort dy mfxXog muwK jwj ƒ ieh mfmlf iksy zvIËn bYNc ƒ sONpx leI Byj idwqf. muwK jwj vwloN inrDfrq do jwjF dy bYNc ny pitaflf dy sYÈn jwj aYs aYn agrvfl ƒ rfTOr dy ivruwD doÈF dI jFc krn leI iliKaf. doÈF dI jFc rfTOr dy imQy hoey AuWc kotI dy vkIl ajy jYn dI hfËrI ivwc hoeI qy Aus ƒ svfl-jvfb krn df vI pUrf mOkf idwqf igaf sI, ijs dI irport hfeI kort ƒ ByjI geI. jdoN qwk ies irport df bMd ilÌfÌf hfeI kort ny KolHxf sI, rfTOr ny suprIm kort ivwc jf phuMc kIqI qy EQoN dy jwj ny qwQF dI pux-Cfx kIqy ibnF hI ies jFc bfry hfeI kort df hukm rwd kr idwqf. nqIjy vjoN irport vI ilÌfÌy ivwc bMd dI bMd hI dm qoV geI.

ieho nhIN, iewk moV ies ivwc hor vI afieaf, jdoN sI bI afeI ny aMbfly dI sI bI afeI adflq mUhry cfrjÈIt pyÈ krdy hoieaF rfTOr ivruwD isrÌ CyV-CfV df mukwdmf hI pyÈ kIqf. sI bI afeI adflq dy jwj jgdyv isMG DMjl ny cfrjÈIt pVH ky iesy kys nfl ruickf ƒ KudkuÈI leI mjbUr krn dI Dfrf vI joVn df hukm dy idwqf. rfTOr hfeI kort jf puwjf qy EQy bYTy jwj jsits kQUrIaf ny ieh Dfrf rwd kr ky mukwdmf isrÌ CyV-CfV df bxf idwqf. hor qF hor, mukwdmy ƒ lmkfeI rwKx leI keI vfrI hfeI kort ny rfTOr dI bynqI mMn ky kdy ieh kys aMbfly dI adflq ivwc qy kdy cMzIgVH dI adflq ivwc Byijaf qy bynqI hr vfrI isrÌ ieho huMdI sI ik eyQoN iensfÌ imlx dI afs nhIN. kfƒnI rfh koeI nhIN sI inkldf, vrnf rfTOr ny afpxf mukwdmf iksy isafsI pfrtI dy dÌqr pyÈ krn df pRbMD vI kr lYxf sI, ijwQy bYTy hukm isMG, Bjn lfl, bMsI lfl jF Em pRkfÈ cOtflf Aus ƒ bfiewËq brI kr dyNdy.

dUjy pfsy ijhVy kys ruickf dy Brf AuWqy bxfey gey sn, Auh hfeI kort ivwc jf ky qF kI, pMckUly dI hyTlI adflq ivwc vI nf itk sky. jwj ny sfÌ iliKaf ik ibnF sbUqF qoN JUTy kys bxfey jf rhy hn. mfmlf hfeI kort puwjf qF do mfxXog jwjF ny hukm dyNdy hoey iliKaf ik ‘mihsUs huMdf hY ik pMckUlf dy puls aiDkfrIaF ƒ nbflg muMzy (ruickf dy Brf afÈU) dy iKlfÌ rfTOr ny lfieaf hoieaf hY, ijs dy iKlfÌ afÈU dI BYx nfl CyV-CfV df mukwdmf drj kIqf igaf sI.` hfeI kort ny noits jfrI kridaF ieh vI drj kIqf ik ‘afÈU ivruwD mukwdmy drj kr ky Aus dI iËMdgI muÈkl kIqI geI jfpdI hY aqy Aus ƒ afpxI BYx ƒ iÈkfieq vfps lYx leI mnfAux vfsqy hI dihÈq df iÈkfr bxfieaf igaf sI.` ieh noits jfrI huMdy sfr rfTOr iPr suprIm kort jf puwjf qy EQoN ies hukm AuWqy vI Auqy rok lgvf leI. svfl qF ieh hY ik afÉr muV-muV ky suprIm kort vI rfTOr df sfh suKflf krn df sfDn ikvyN bxdI rhI?

jvfb sfÌ hY ik aprfDIaF dy hwQ hux ies dyÈ ivwc kfƒn nfloN vwD lMmy huMdy jf rhy hn. ikMny lMmy, ies dI crcf leI kysF dI lVI lfeI jf skdI hY, pr asIN isrÌ iqMnF df iËkr hI krnf cfhFgy.

iewk kys sMgrUr iËly dy mihl klF dI ikrnjIq kOr df sI. isKr dupihry rfh jFdI ƒ cuwk ky Kyq ivwc iljfieaf igaf qy blfqkfr kr ky mfr idwqf igaf sI. vwzI isafsI phuMc vfly mulËmF df kwK nhIN sI ivgiVaf qy mukwdmy dI pYrvI krn vfilaF ƒ jylH jfxf pY igaf sI. dUjf mfmlf iÌroËpur iËly df hY. EQy awT-nON sfl pihlF iewk aOrq nfl blfqkfr hoieaf qy puls ny mukwdmf vI drj krnoN pfsf vwt ilaf sI. Pyr vI jdoN Auh adflq qwk phuMc geI, Aus ƒ DmkIaF idwqIaF jfx lwgIaF. ijs idn Auh ibafn drj krvf ky muVI, awDI rfq ƒ hmlfvrF ny Aus dy Gr dIaF kMDF twpIaF qy Aus dI iewk lwq pwt qoN vwZ ky nfl lY gey sn. ivcfrI grIbVI ƒ gwlIN-bfqIN idlfsy idwqy jFdy rhy qy mulËmF dI srpRsqI Pyr vI huMdI rhI sI. qIjf kys buwD isMG nFa dy puls ieMspYktr df hY, ijs ny iewk vfrI biTMzf dy sI afeI ey stfÌ aMdr iewk mF ƒ sky puwqr dy sfhmxy nMigaF kr ky KVI kIqI rwiKaf sI. sfry pMjfb ivwc rOlf pYNdf irhf, pr Aus dI aÌsrI kFgrsI rfj ivwc vI kfiem rhI sI, akflI-Bfjpf rfj ivwc vI. hux Auh Pyr jylH ivwc hY, pr Aus kmInI krqUq kr ky nhIN, sgoN iewk ËmInI hyrfPyrI dy kys ivwc Auhƒ iewk adflq vwloN gunfhgfr Tihrfieaf igaf hY.

qd iPr gwl iks dI krIey? pulsIaf jfbrpuxy dI, rfTOrIaf hvs dI jF srkfrF aqy adflqF aMdroN mulËmF nfl vrqy jFdy ilhfj dI? jF iPr gwl krIey rfjsI lIzrF dy Aus ikrdfr dI, ijhVf hirafxf hovy jF pMjfb jF iPr idwlI qoN dwKx qwk df koeI vI sUbf hovy, kuVqy, topIaF qy pwgF df rMg hI vwKrf ho skdf hY, krqUqF iewko ijhIaF nËr afAuNdIaF hn? Èfied ieh muhfvrf vI kdy ieho ijhy hflfq ivwc hI bixaf hovygf ‘iewk ƒ kI ronI eyN, AUq igaf eI afvf.`

ਸ਼ਾਹਿਤ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੰਚ(ਰਜ਼ਿ)ਵਲੋਂ ਮਰਹੂਮ ਸ਼ਾਇਰ ਇੰਦਰਜੀਤ ਹਸਨਪੁਰੀ

ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਕਰਾਏ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਵਿੱਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਿਕਾ,ਸਮਾਜ ਸੇਵਕਾ,

ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ਼ਾਇਰਾ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੰਮੂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੂਸਰੀ ਕਿਤਾਬ

‘ਕਿਵੇਂ ਸਹਾਂ ਸੱਲ ਵੇ’ਦਾ ਗੀਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਰਿਲੀਜ਼
ਜਸਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜ਼ੀਰਵੀ
ਜਰਨਲ ਸੱਕਤਰ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਮੰਚ ਜਲੰਧਰ

ਸੁਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਾਇਰ ਇੰਦਰਜੀਤ ਹਸਨਪੁਰੀ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਮਾਗਮ ਵਿਰਸਾ ਵਿਹਾਰ ਜਲੰਧਰ ਵਿਖੇ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿੱਸ਼ਵ-ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਿਕਾ,ਸਮਾਜ ਸੇਵਿਕਾ,ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸ਼ਾਇਰਾ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੰਮੂ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਗੀਤ ਸੰਗ੍ਰਹਿ‘ਕਿਵੇਂ ਸਹਾਂ ਸੱਲ ਵੇ’ਸੁਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗਾਇਕਾ ਰੰਜਨਾਂ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਰਿਲੀਜ ਕੀਤੀ।ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਸ੍ਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਬੈਂਸ ਯੂ.ਐਸ.ਏ ਹੋਰਾ ਕੀਤੀ।ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਸ੍ਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬੱਲ ਜ਼ਿੱਲਾ ਭਾਸ਼ਾ ਅਫਸਰ/ਸਹਾਇਕ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸ਼ਕਾਇਤਾਂ ਜਲੰਧਰ।ਸ੍ਰ ਨਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਾਨਵ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਪੁੱਸਤਕ ਤੇ ਪਰਚਾ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ‘ਕਿਵੇ ਸਹਾ ਸੱਲ ਵੇ’ਪੁਸਤਕ ਭਾਵੇਂ ਬ੍ਰਿਹਾਂ ਭਰਭੂਰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਮੁਜ਼ਸਮਾਂ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੰਗ ਮੋਜੂਦ ਹਨ,ਦੇਸ਼ ਦੇ ਤਿਰੰਗੇ ਝੰਡੇ ਤੋ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਦੇਸੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ,ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵਿਛੜਨ ਦੀਆ ਘੜੀਆਂ ਦੇ ਗ਼ਮ ਭਾਵਨਾਂ ਬੜੀ ਬਖੂਬੀ ਦਰਸਾਏ ਹਨ।ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮੋਹ,ਪਿਆਰ ਵਿਰਸੇ ਤੋ ਦੂਰ ਤੇ ਵਤਨਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀ ਪਿਆਰ ਵਧਾਉਣ,ਕੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਲਾਲਚੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੰਗਾਰਿਆ ਹੈ,ਧੀਆਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਫਰਕ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਝੰਝੋੜਿਆਂ ਹੈ ਕਿਵੇਂ ਮੋੜਿਆਂ ਹੈ ਵਾਹ ਜੀ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਲੇਖਣੀ,ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉਸੇ ਭਾਵਨਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ ਉਸ ਤੋ ਵੀ ਵੱਧ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀਲ ਕੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।ਕਰਾਰੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਹਨ ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾਜ,ਅਪਣੇ ਵਿਰਸੇ ਤੋ ਦੂਰ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ,ਅਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ।ਇਹ ਪੁੱਸਤਕ ਹਰ ਪੱਖੋ ਪੜ੍ਹਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧਿਆ ਹੈ।ਰੰਜਨਾਂ ਜੀ ਨੇ ਬੁੱਲੇ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਤੇ ਹਸਨਪੁਰੀ ਜੀ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਰੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨੀ ਰੱਖਿਆਂ।ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸਹਾ ਸੱਲ ਵੇ ਪੁਸਤਕ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਰਾਤੀ ਹੀ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਮਿਲੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਧੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਿੱਖਤਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਮੈਂ ਬੜੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈ।ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਜਾਦੂਮਈ ਅਵਾਜ ਵਿਚ ਚੰਨ ਜੰਮੂ ਜੀ ਦਾ ਗੀਤ‘ਬਾਬਲ ਦੀ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਲਾਡਲੀ,ਮਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ,ਭੈਣਾ ਦੀ ਮੈਂ ਜਿੰਦ ਜਾਨ ਤੇ,ਵੀਰਾਂ ਰਾਜ ਦੁਲਾਰੀ ਸੀ,ਮੈਂ ਨਹੀ ਜਾਣਾ ਸੋਹਰੇ ਵੀਰੋ ਡੋਲੀ ਇਥੋ ਚੁੱਕ ਲਓ ਵੇ,ਛੰਮ ਛੰਮ ਰੋਂਦੀ ਅੱਜ ਪਈ ਕਹਿੰਦੀ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਰ ਤੇ ਰੱਖ ਲਓ ਵੇ’ਸਭ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਮ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ।ਰਚਨਜੀਤ ਕੋਰ ਨੇ ਅਪਣੇ ਵੀਰ ਮਨਚੰਦਾ ਦਾ ਨੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਵਤਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜਣਾ,ਤੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਭੈਣਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਦੀਆਂ ਅਣੱਥਕ ਮੇਹਨਤਾਂ ਦਾ ਸਦਕਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੀਰ ਵਾਸਤੇ ਇਕ ਘੋੜੀ ਗਾਈ ਜਿੰਨਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।ਜਦੋ ਹਾਲ ਵਿਚ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਹੋਰਾਂ ਕਦੱਮ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਰੇਡਿਓ ਲੰਦਨ ਜੋ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੋ ਸ੍ਰ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਜੀ ਹਰ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਤੇ ਐਤਵਾਰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਸਨ ਲਗਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।ਜਿੰਨਾਂ ਨੇ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੀ ਸਿਰਫ ਸੁਣੀ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੇ ਮਿਲਣ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਵੀਜਨ ਵਿਰਸਾ ਵਿਹਾਰ ਜਲੰਧਰ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋਏ ਸਨ।ਹੁਣ ਸਭ ਜਣੇ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਰੂ-ਬਰੂ ਸੁਨਣ ਲਈ ਸਭ ਉਤਾਵਲੇ ਸਨ ਕਆ ਕਹਿਣੇ ਲਿੱਖਤਾਂ ਦੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਤੇ ਉਸ ਤੋ ਵੱਧ ਅਵਾਜ਼ ਸੋਨੇ ਤੇ ਸੁਹਾਗਾ ਸਭ ਮਸਤ ਮਗਨ ਹੋ ਗਏ।ਰਚਨਜੀਤ ਕੋਰ,ਅਨਮੋਲ ਜ਼ੀਰਵੀ,ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਲਾਡਪੁਰੀ,ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਾਗਰ ਤਰਤਾਰਨ ਗਾਇਕਾ ਨੇ ਮਹੋਲ ਬੜਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਿਆ।

      ਮੁੱਖ ਮਹਿਮਾਨ ਸ੍ਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਬੱਲ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਇਸ ਗੰਧਲੇ ਮਾਹੋਲ ਵਿਚ ਸਾਫ ਸੁਥਰੇ ਸਾਹਿਤਕ ਗੀਤ ਪੰਜਾਬੀ ਜੱਗਤ ਦੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾਉਣਾ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੰਮੂ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਮੁਲਾ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ।ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸ੍ਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਬੈਂਸ ਯੂ.ਐਸ.ਏ ਜਿੰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਭਲੀ ਭਾਂਤ ਵਾਕਫ ਹੈ ਕੁਲਵੰਤ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ਬੋਲਦਿਆ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕਾ ਹੋਣਾ,ਲੇਖਕਾ ਹੋਣਾ ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਅਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਸੋਜ਼,ਸਚਾਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ,ਏਨਾ ਦਰਦ ਕਿ ਸੁਣਦੇ ਸੁਣਦੇ ਵਿਚੇ ਹੀ ਗਵਾਚ ਜਾਈਏ।ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਭ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨਹੀ ਆਉਂਦਾ ਖਾਸ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਸ ਕੁੱਦਰਤ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਤੇ ਕੀਤੀ ਹੈ।ਅਸੀ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਹਿਦਿਲ ਤੋ ਲੱਖ ਲੱਖ ਵਧਾਈਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ,ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਜੀ ਹੋਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਈਆ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਐਸੀਆਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਥੌ ਕਿਥੌ ਲੱਭ ਕੇ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ।ਰਜਿੰਦਰ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਇਕਲੋਤਾ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋ ਹਾਲ ਅੰਦਰ ਅਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ ਅਪਣੇ ਬਾਪ ਨੂੰ ਗੱਲਵਕੜੀ ਪਾਈ ਸਟੇਜ ਤੇ ਬੈਠੈ ਹੋਏ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਛੂਹ ਕੇ ਗਲੇ ਮਿਲਿਆ ਤਾ ਚੰਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਸਰੋਤਿਆ ਸਣੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਗਮਗੀਨ ਹੋ ਗਏ ਸਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਅਸਲੀ ਮਾਂ ਤਾਂ ਚੰਨ ਜੀ ਹਨ ਜਿੰਨਾਂ ਦੀ ਮੇਹਨਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁੱਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਮੋਕਾ ਮਿਲਿਆ ਉਸ ਵਕਤ ਚੰਨ ਜੀ ਹੋਰਾਂ‘ਦਿਲ ਦਾ ਟੁੱਕੜਾ,ਚੰਨ ਜਿਹਾ ਮੁੱਖੜਾ,ਪੱਛਮੀ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਲਾਲੀਆ,ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਕੋਇਲਾਂ ਬੋਲਣ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਲੀਆਂ ,ਨੀ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਆਇਆ ਪੈਰਿਸ ਤੋ ਮਨਚੰਦਾ ਆਇਆ, ਹਲਵਾ ਪੂਰੀ ਖੀਰ ਪਕੌੜੇ ਕੁੜੀਓ ਨੀ ਬਨਾਓ,ਕੁੜੇ ਕੁਲਵੰਤ ਪੈਲੀ ਵਿਚੋ ਭੱਜ ਕੇ ਸਰੋ ਗੰਦਲਾਂ ਤੋੜ ਲਿਆਵੋ,ਮਾਂ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਠੰਢ ਜਾ ਪਾਈ ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਕਲੇਜੇ ਲਾਇਆ,ਗਾ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕ ਰੁਵਾ ਦਿਤਾ ਮਾਂ ਬਾਪ ਲੱਖ ਲੱਖ ਦੁਆਵਾਂ ਬੀਬਾ ਕੁਲਵੰਤ ਜੀ ਨੂੰ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।ਇਹ ਇਕ ਸੱਚੇ ਤੇ ਰੱਬ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ ਸੱਚੇ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਦੀ ਕੀਤੀ ਸਚਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।ਪਰ ਇਥੇ ਵੀ ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਵੂਕ ਹੋ ਕੇ ਆਖਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰੱਬ ਆਪੇ ਕਰਦਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਐਂਵੇ ਮਾਣ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਹੱਥ ਜੋੜ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁੱਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁੱਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸੋਹਰਾ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੇਵਰ ਸੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਐਡਵੋਕੇਟ ਜੋ ਬਹਤ ਸੁੰਦਰ ਲਿੱਖਦੇ ਅਪਣੇ ਭਾਬੀ ਜੀ ਵਾਸਤੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਬਦੋਲਤ ਹੀ ਅਸੀ ਸਭ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ,ਇਹ ਇੰਡਿਆ ਵਿਚ ਅਰਾਮ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਪਰ ਅਰਾਮ ਨਹੀ ਕਰਦੇ ਸਗੋ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਪੰਜਾਬੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਅਪਣੇ ਵਿਰਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ ਦਾ ਨਾਹਰਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕੈਂਪ ਖੇਡਾਂ,ਗੀਤ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਇਵੇਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਜੋ ਅਸੀ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀ ਸਕਦੇ ਇਹ ਅਪਣੇ ਨਾਲ ਰੋਣਕਾਂ ਤੇ ਬਹਾਰਾਂ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਤੁਸੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਸੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਲੀਊਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਸ੍ਰ ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ(ਤਹਿਸੀਦਾਰ)ਮਹਿੰਦਰ ਕੋਰ ਜੰਮੂ ਡਾ ਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੰਮੂ ਨਿਰਮਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੰਮੂ(ਇੰਜ਼ੀਨੀਅਰ)ਸੁਮਨਜੀਤ ਕੋਰ ਪੈਰਿਸ ਹਸਪਿੰਦਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪੈਰਿਸ ਮਨਚੰਦਾ ਪੈਰਿਸ ਦੇਸ ਰਾਜ ਕਾਲੀ ਭਾਸਕਰ,ਕਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਨਿੱਝਰ,ਜਤਿੰਦਰ ਮੋਹਨ ਵਿੱਗ,ਸੰਪਾਦਕ ਜੰਤਾਂ ਸੰਸਾਰ,ਬਲਦੇਵ ਸਲੋਤਰਾ ਦੂਰ ਦਰਸ਼ਨ,ਬਲਵੰਤ ਰੁਪਾਲ,ਕੇਵਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸ਼ਰਮਾਂ,ਮੀਤ ਜਲੰਧਰੀ,ਸੁਨੀਲ ਕੁਮਾਰ,ਮੱਖਣ ਮਾਨ,ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੋਰ,ਸੁੱਵਿੰਦਰ ਕੋਰ,ਭਵਜੋਤ,ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਘਨੱਈਆ,ਸਰੋ ਪ੍ਰੇਮਜੀਤ,ਤੋ ਇਲਾਵਾ ਕਵੀ ਦਰਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਖਸ਼ਿਅਤਾ ਸੰਤ ਸੰਧੂ,ਨਰਿੰਦਰ ਮਾਨਵ,ਗ਼ਗੀਰ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰੀਤ,ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੋਰ ਸੰਧੂ,ਤਾਰਾ ਸਿੰਘ ਤਾਰਾ ਯੂ.ਕੇ,ਡੀ ਆਰ ਧੱਵਨ,ਭੁਪਿੰਦਰ ਉਸਤਾਦ,ਜਸਪਾਲ ਜ਼ੀਰਵੀ,ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਇਨਸਾਫ,ਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੂਦਨ,ਸੁਰਿੰਦਰਜੀਤ ਕੋਰ,ਡਾ ਰਾਮ ਮੂਰਤੀ,ਗੁਰਬਚਨ ਸਿੰਘ ਲਾਡੀ,ਡਾ ਕੀਰਤੀ ਕੇਸਰ,ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੀ ਦੇ ਲਿੱਖਤਾਂ ਤੇ ਮਿਲਣ ਦੇ ਦੀਵਾਨੇ ਸਨ।ਅਖਰਿ ਵਿਚ ਮੰਚ ਵਲੋ ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਜੀ ਚੰਨ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਅਥਾਹ ਅਸੀਸਾਂ ਤੇ ਦੁਆਵਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।ਮੰਚ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਜਿੰਦਰ ਪ੍ਰਦੇਸੀ ਜਰਨਲ ਸੱਕਤਰ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਫੁੱਲ ਹੋਰਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦਾ ਤਹਿਦਿਲੋ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੰਜਾਬ ਰੇਡਿਓ ਲੰਦਨ ਤੋ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਸਾਰਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਹੈ।ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਚ ਸੰਚਾਲਿਕਾ ਬੀਬੀ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਕੋਰ ਬੱਲ ਹੋਰਾਂ ਬਾਖੂਬੀ ਨਿਬਾਇਆ।
 

ਸਾਨੂੰ ਮਾਣ ਹੈ ਐਸੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ
ਕੁਲਵੰਤ ਕੋਰ ਚੰਨ ਜੰਮੂ ਪੈਰਿਸ ਫਰਾਂਸ
‘ਧੀਆਂ ਭਾਵੇਂ ਅੱਧੀ ਖਾਵਣ , ਭਾਵੇਂ ਪੂਰੀ ਖਾਂਵਦੀਆਂ
ਕਿਸੇ ਤੋ ਕੁਝ ਨਾ ਮੰਗਣ ਅਪਣੇ ਕਰਮ ਲੈ ਜਾਂਵਦੀਆਂ
ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਣ ਕਿਸੇ ਨੂੰ,ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਸੁਣਦੀਆਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ
ਧੀਆਂ ਢਿੱਡ ਵਿਚ ਮਾਰਨ ਹਾਲ ਦੱਸਾਂ,ਕੀ ਕਰਮਾਂ ਮਾਰਿਆਂ ਦਾ
ਕੀ ਗੱਡੀ ,ਕੀ ਚੰਨ ਤੇ ਜਾਵਣ ਅਸੀ ਅੱਖੀ ਵੇਖ ਨਿਹਾਰੀਆਂ
ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ ਵੇ, ਇਹ ਹੁੰਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀਆਂ

ਇਹ ਹੁੰਦੀਆ ਨੇ ਪਿਆਰੀਆ ਤੇ ਦੇਸ਼,ਕੋਮ,ਵਿਰਸੇ,ਪੰਜਾਬ,ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ,ਜਿੰਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰ,ਅਸੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਡੀਕਾਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਨ ਜਿਹੜੇ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਉਹ ਵੀ ਲੱਖਾਂ ਵਿਚੋ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸੇਵਾ,ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਨਹੀ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਹੋ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣੋਗੇ ਜੋ ਮੈਂ ਦੋ ਲਾਇਨਾਂ ਉਪਰ ਲਿੱਖ ਆਈ ਹਾਂ।ਜੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਬਹਾਦਰ ਧੀ ਬਾਰੇ ਅੱਜ ਲਿੱਖਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੰਨੀ ਖੁੱਸ਼ੀ ਹੋਈ ਕੀ ਇਹ ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਪੰਨਾ ਵੀ ਅੱਜ ਅਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਫਕਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਲਿੱਖ ਕੇ ਆਪ ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਫਕਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਬੰਸ ਲਾਲ ਜੀ ਬੀ.ਏ.ਬੀ.ਐਡ ਡੀ.ਏ.ਵੀ ਕਾਲਜ ਜਲੰਧਰ ਤੋ ਜੋ 1962ਵਿਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਆਏ ਸਨ।1972ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਹੜੀ ਲਿੱਖੀ ਲੜਕੀ ਪੰਜਾਬ ਤੋ ਵਿਆਉਣ ਲਈ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਲੜਕੀ ਜਿੰਨਾਂ ਦਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੰਜੋਗ ਬਣਿਆ ਉਹ ਹਨ ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹੋਸਲਾ,ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ,ਬਹਾਦਰ ਔਰਤ ਨਾਮ ਵਜੋ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ,ਦੇਸੀ ਰੇਡਿਓ ਇੰਗਲੈਡ ਦੇ ਤੱਕੜੇ ਪ੍ਰਜੈਂਟਰ,ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਸਾਊਥਹਾਲ ਵਿਚ ਹਰ ਐਗਜੈਕਟਿਵ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ,ਕੋਸਲਰ ਵਾਸਤੇ ਨਾਮ ਸਲੈਕਟ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ,ਵੀਲੀਅਰ ਸਕੂਲ ਦੀ ਗਵਰਨਰ ਜੋ ਸਾਊਥਹਾਲ ਵਿਚ ਹੈ ਇਸ ਤੋ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਗਵਰਨਰ ਰਹਿ ਚੁੱਕੀ,ਗਿੱਧਿਆ ਦੀ ਰਾਣੀ,ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖੇਡ ਚਾਟੀ ਰੇਸ ਵਿਚੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰਭੂਰ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਮਾਣਯੋਗ ਮਹਿੰਦਰ ਕੋਰ ਮਿੱਡਾ ਜੀ ਐਮ.ਏ.ਬੀ.ਐਡ ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਿਸਟੀ,ਚੈਰਟੀ ਪ੍ਰਗੋਰਾਮ ਜਿਹੜੇ ਬਜ੍ਹਰਗਾਂ ਨੂੰ ਡਾਂਸ ਰਾਹੀ ਹਾਸੇ ਵੰਡਦੇ ਤੇ ਖੁੱਸ਼ੀਆਂ ਵੰਡ ਵੰਡ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਬਤੀਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਮਰਹ੍ਹਮ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਣ ਵਾਲੀ,ਅੱਜ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਬਾਰੇ ਸਭ ਪਾਠਕਾਂ,ਲੇਖਕਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਅਪਣੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰਹੀ ਹਾਂ,ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਤੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ।ਜਿੰਨਾ ਦੇ ਦੋ ਬੜੇ ਹੀ ਪਿਆਰੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਹਨ ਬੇਟਾ ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਬੇਟੀ ਸੋਨੀਆ।ਜਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉੱਚੀ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿਚ ਦੁਆ ਉਚੇ ਮੁਕਾਮ ਤੇ ਖ੍ਹੜੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।ਇਹ ਹਨ ਜੀ ‘ਮਿੱਡਾ ਵਾਇਨ ਸਟੋਰ’ਜੋ ਸਾਊਥ ਹਾਲ ਦੇ ਨਾਰਥ ਰੋਡ ਪੋਲੀਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਲਾਗੇ ਹੈ ਦੀ ਕਰਤਾ ਧਰਤਾ ਬਹਾਦਰ ਪੰਜਾਬ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਧੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਉਸ ਗੁੰਡੇ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦਾ ਕੱਦ ਛੇ ਫੁੱਟ ਤੋ ਵੀ ਉੱਚਾ ਤੇ ਆਪ ਪੰਜ ਫੁੱਟ ਦੋ ਇੰਚ ਕੱਦ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਵਕਤ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲਰ ਤੋ ਪਕ੍ਹੜ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ,ਜਦੋ ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ 10ਵੱਜ ਕੇ 30ਮਿੰਟ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬੀ ਤੇ ਨਸ਼ੀਲ਼ੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਧੁੱਤ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਸ੍ਰੀ ਹਰਬੰਸ ਜੀ ਹੋਰਾਂ ਵਾਈਨ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਦੂੰਕ ਤਾਨੀ ਖ੍ਹੜਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿੱਛੋ ਆ ਬੜੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਘਸੀਟ ਲਿਆ ਤੇ ਬਦੂੰਕ ਖੋਹ ਕੇ ਇਕ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕਰ ਦਿਤੀ ਇਕ ਅਦਰਸ਼ ਨਾਰੀ ਦੀ ਇਕ ਪਤੀ ਪਿਆਰ ਦੀ,ਸੱਚੀ ਮੁੱਹਬਤ ਦੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ ਜਿੰਦੀ ਜਾਗਦੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣਕੇ,ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਵੀ ਜੋਰਦਾਰ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ ਜੋ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੰਮਜੋਰ ਤੇ ਕੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਾਰਨ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਗੰਲੈਡ ਦੀ ਹਰ ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਛਾਪਣ ਤੇ ਹਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਰੇਡਿਓ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਅਪਣਾ ਮਾਣ ਸੱਮਝਿਆ।ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇ।ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਧੂੰਮਾਂ ਪੈ ਗਈਆਂ।ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਐਮ.ਪੀ ਖਾਬੜਾ ਇੰਗਲੈਡ ਸ਼ਪੈਸ਼ਲ ਇਹਨਾ ਦੇ ਘਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਆਏ।ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਯਾਰਡ ਐਡ ਕੁਆਟਰ ਇਹ ਲੰਡਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋ ਵੱਡਾ ਪੋਲੀਸ ਸ਼ਟੇਸ਼ਨ ਹੈ ਦੇ ਪੋਲੀਸ ਐਡ ਨੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਇਨਾਮ ਦਿਤਾ।ਗਿੱਧਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ,ਅੱਜ ਵੀ 18ਸਾਲਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੱੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਪਛਾੜਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਕਿਸੇ ਪੱਖੋ ਨਹੀ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ ਇੰਨੀ ਹਿੰਮਤ ਹੈ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚ।
    ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਿਸਟੀ ਚੰਡੀਗ੍ਹੜ ਵਿਚ ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਖਾਸ ਕਰ (ਚਾਟੀ ਰੇਸ) ਵਿਚ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੀ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ ਜਿੱਤ ਸਕਿਆ।ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖੇਡ ਘੜੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਭਰਕੇ ਸਿਰ ਤੇ ਬਿੰਨਾ ਹੱਥ ਲਗਾਏ ਦੋੜਣਾ ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਵੀ ਨਹੀ ਦੇਣਾ ਜਿੱਤਦੇ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।ਇਹ ਟੀਵੀਆਂ ਤੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਪਣੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪ੍ਰਜੈਂਟ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।ਚੈਰਟੀ ਸ਼ੋਅ ਜਿਹੜੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨੂੰ ਬੜਾ ਸਕੂੰਨ ਤੇ ਖੁੱਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਿਚ ਦਾਨ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਡਾਂਸ,ਗਿੱਧੇ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਹਾਸੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਹਰ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।ਮਿੱਡਾ ਵਾਇਨ ਸਟੋਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਐਕਟਰ,ਸਿੰਗਰ ਤੇ ਹੋਰ ਉਹ ਮੰਨੀਆ ਪ੍ਰਮੰਨੀਆ ਹੱਸਤੀਆਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਿਚ ਫਖਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਜੀ,ਹੰਸ ਰਾਜ ਹੰਸ,ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਮਾਨ,ਨੱਛਤਰ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ,ਰਣਜੀਤ ਕੋਰ ਮਹਮੰਦ ਸਦੀਕ ਜੈਸੀਆਂ ਹੱਸਤੀਆਂ ਜਰੂਰ ਮਿਲਕੇ ਜਾਂਦੀਆ ਤੇ ਖੁੱਸ਼ ਹੁੰਦੀਆ ਹਨ।ਇਹ ਦੇਸੀ ਰੇਡਿਓ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਤੱਕੜੇ ਪ੍ਰਜੈਂਟਰ ਵੀ ਹਨ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੇਕਰ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ 12ਤੋ 2ਵੱਜੇ ਦਿਨੇ ਇਗੰਲੈਂਡ ਦੇ ਵਕਤ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ੁਕਰਵਾਰ ਦੇਸੀ ਰੇਡਿਓ ਤੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਚ ਤਾਂ ਕੀ ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੇਸੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ,ਅਪਣੇ ਬਹਾਦਰੀ ਕਾਰਨਾਮੇ ਤੋ ਉੱਚੀ ਵਿੱਦਿਆ ਨੂੰ ਸਹੀ ਪਾਸੇ ਲਾ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਰ ਹੀਲੇ ਵਸੀਲੇ ਮੱਦਤਗਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਹੋਸਲਾ ਅਫਜਾਈ ਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਖੁਆਇਸ਼ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਸ਼ਖਸ਼ੀਅਤ ਨੂੰ ਕੋਸਲਰ ਦੇ ਆਉਦੇ ਤੇ ਵੇਖੀਏ,ਅਸੀ ਉਸ ਦਾਤੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸਲੇਕਟ ਕੋਸਲਰ ਲਈ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਮਈ ਵਿਚ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲੇਗਾ ਰੱਬ ਕਰੇ ਹਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸੁੱਖ ਵਿਚ ਸਾਥ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਭੈਣ ਮਹਿੰਦਰ ਕੋਰ ਮਿੱਡਾ ਜੀ ਬੁਲੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੂਣ ਤੇ ਪੰਜਾਬ,ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਨਾਮ ਉੱਚਾ ਕਰਨ।ਲੰਬੀਆਂ ਉਮਰਾਂ,ਖੁੱਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇ ਸਾਡੀਆਂ ਦੁਆਵਾਂ ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਪ੍ਰਵਾਣ ਹੋਣ ।